Uzasadnienie
W dniu 30 października 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął sprzeciw J.W. od decyzji Wojewody z dnia [...] września 2019 r., nr [...], którą organ uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2019 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Przedsiębiorstwu B S.A. pozwolenia na budowę wytwórni mas bitumicznych wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu, związanej z realizacją robót budowlanych na drodze krajowej DK22 – w ciągu ulic: [...] do granic miasta, ul. [...], działki ewidencyjne nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 listopada 2019 r. wnosząca sprzeciw została wezwana do usunięcia braku formalnego sprzeciwu, przez podanie swojego numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.).
Ponadto odrębnym zarządzeniem z tej samej daty wnosząca sprzeciw została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu (art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.).
Oba wezwania zostały wysłane na adres podany w sprzeciwie. Przesyłka została awizowana w dniu 18 i 26 listopada 2019 r., zaś w dniu 4 grudnia 2019 r. została zwrócona do Sądu jako niepodjęta w terminie.
Zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2019 r., na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), ww. przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 2 grudnia 2019 r.
Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu, wnosząca sprzeciw ani nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu, ani nie uiściła wymaganego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Zgodnie natomiast z art. 64b § 1 i § 2 do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Jednym z wymogów, jakie p.p.s.a. stawia pierwszemu pismu procesowemu w sprawie jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL strony wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).
Natomiast według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przepisy te, na podstawie powołanego już art. 64b § 1 p.p.s.a., należy stosować również do sprzeciwu.
Pomimo dwukrotnego awizowania skierowana do wnoszącej sprzeciw przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu nie została odebrana. Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo), o jakim mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego przyjąć należało, że przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu, dnia 2 grudnia 2019 r., tj. licząc 14 dni od pozostawienia pod adresem wskazanym w sprzeciwie pierwszego awizo w dniu 18 listopada 2019 r.
Siedmiodniowy termin do wykonania wezwań Sądu upłynął zatem bezskutecznie z dniem 9 grudnia 2019 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, ani też pozostałe braki formalne sprzeciwu nie zostały usunięte.
Odnosząc się natomiast do zawartego w sprzeciwie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wyjaśnić trzeba, że wobec odrzucenia sprzeciwu, wniosek taki nie mógł być rozpoznany.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.