Uzasadnienie
Wyrokiem z 2 marca 2011r. sygn. akt II SA/Go 885/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., w sprawie ze skargi W.W. orzekł, iż pismo Prezydenta Miasta z [...] lutego 2010r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy oczekujących na przydział lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu gminy zostało wydane z naruszeniem prawa oraz że akt ten nie podlega wykonaniu.
W motywach uzasadnienia tego wyroku sąd uznał w szczególności za konieczne wnikliwe sprawdzenie w trybie § 26 ust. 12 uchwały Nr LXIV/1017/2009 Rady Miasta z dnia [...] października 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, czy lokal przy ul. [...]. istotnie jest miejscem "zamieszkiwania" skarżącego, czy też stanowi jedynie miejsce jego tymczasowego, incydentalnego pobytu, tzn. czy w świetle obiektywnego stanu rzeczy z pobytem tym łączy się uzewnętrzniony zamiar, wola pozostania w tym miejscu na czas nieokreślony. W razie wątpliwości organ miał poczynić ustalenia w tym zakresie w drodze oględzin i odpowiednio udokumentować to w aktach sprawy oraz dać temu wyraz w wydanym rozstrzygnięciu.
Akta administracyjne powyższej sprawy zwrócono organowi wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności 11 maja 2011r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 101 akt sądowych).
Pismem z [...] maja 2011r. (wpływ do organu 27 maja 2011r.) W.W. wezwał Prezydenta Miasta do ustosunkowania się do powyższego wyroku z 2 marca 2011r.
W odpowiedzi organ pismem z [...] czerwca 2011r. poinformował skarżącego, iż termin rozpoznania sprawy zostaje przedłużony do 27 lipca 2011r. oraz wezwał jednocześnie stronę do uzupełnienia złożonego 7 stycznia 2010r. wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu komunalnego o kryteria zawarte w uchwale Nr LXIV/1017/2009, tj. do dołączenia do ww. wniosku zaświadczenia o uzyskiwanym dochodzie brutto z trzech miesięcy wstecz – za marzec, kwiecień i maj 2011r. o raz określenia adresu lokalu, w którym strona zamieszkuje na terenie [...].
Następnie pismem z [...] lipca 2011r. organ poinformował skarżącego, nawiązując do jego pisma z [...] maja 2011r. i ww. wyroku, że orzeczenie to zostało wykonane i strona została przywrócona na listę osób oczekujących na lokal komunalny na rok 2011. Ponadto zobowiązał stronę do uaktualnienia wniosku w zakresie uzyskiwanego dochodu (przedłożenia zaświadczenia).
6 września 2011r. W.W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na niewykonanie wyroku z 2 marca 2011r. Skarżący wskazał, iż niewykonanie tego orzeczenia przez organ jest celowe i zamierzone.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podając, iż zasady zaspokajania potrzeb mieszkaniowych mieszkańców [...] wykluczają wskazanie mieszkania poza wszelką kolejnością. Ponadto dodał, iż o pozycji na liście skarżący zostanie powiadomiony dopiero po zaopiniowaniu wniosku przez Społeczną Komisję Mieszkaniową, która zbierze się pod koniec września 2011r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: p.p.s.a), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem.
Zgodnie z art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Tak więc sąd, oceniając zasadność skargi bierze pod uwagę stan istniejący w czasie jej wnoszenia. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest uwzględnić skargę wniesioną na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., jeżeli w dniu jej wniesienia organ pozostawał w stanie bezczynności i nie wykonał prawomocnego wyroku sądu administracyjnego w zakresie określonym w tym przepisie. Dotyczy to również sytuacji, która miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdy już po wniesieniu skargi, lecz przed jej rozpatrzeniem przez sąd, organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie, lecz dokonał tego z przekroczeniem ustawowego terminu.
Zaznaczyć należy, że wymierzenie grzywny na podstawie powyższego przepisu ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale także element represyjny, stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych.
W rozpoznawanej sprawie w chwili wniesienia skargi, tj. 6 września 2011 r. Prezydent Miasta pozostawał w bezczynności nie wykonawszy obowiązku nałożonego na niego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 2 marca 2011 r., II SA/Go 885/10. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem zostały przesłane przez sąd do Prezydenta [...] maja 2011 r. Pierwszą czynnością jaką podjął organ po przykazaniu wyroku oraz akt sprawy, było wezwanie skarżącego – pismem z [...] czerwca 2011 r. – do uzupełnia wniosku w zakresie przedłożenia zaświadczenia o uzyskiwanym dochodzie brutto oraz określenia adresu lokalu w którym skarżący zamieszkuje. To wezwanie organ skierował już po terminie na załatwienie sprawy – określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst. jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie bowiem z jego treścią organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 k. p. a.); załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k. p. a.).
Ponadto o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k. p. a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k. p. a.). Organ następnie pismem z [...] lipca 2011 r. poinformował skarżącego o wykonaniu wyroku i przywróceniu prawa do umieszczenia wniosku z [...] stycznia 2010 r. na liście oczekujących na lokal komunalny. Pisma tego nie można jednak zakwalifikować jako akt organu załatwiający sprawę albowiem zgodnie z § 26 ust. 4 uchwały Rady Miasta z dnia [...] października 2009 r. Nr LXIV/1017/2009 w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, kwalifikowanie osób i rodzin do umieszczenia na listę celem zawarcia umowy najmu na lokale mieszkalne odbywa się z udziałem Społecznej Komisji Mieszkaniowej. Komisja ta zebrała się na posiedzeniu [...] września 2011r. i zaopiniowała pozytywnie wniosek skarżącego z [...] stycznia 2010r., skutkiem czego przywrócono skarżącego na listę przydziału lokali mieszkalnych.
Nastąpiło to 29 września 2011r. a więc po złożeniu skargi. Wobec powyższego, a także uznając, że skarżący wypełnił przesłankę wynikającą z art. 154 § 1 p.p.s.a., poprzez wezwanie organu do wykonania wyroku (pismo skarżącego z [...] maja 2011r.), skargę zawierającą żądanie wymierzenia grzywny należało uznać za zasadną.
Wymierzając grzywnę w wysokości 300 zł, sąd uznał, iż w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni, iż Prezydent Miasta zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się z obowiązków nałożonych wyrokami sądowymi. Jednocześnie sąd prezentuje pogląd, iż przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. odwołujący się w swojej treści do ogłaszanej corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, określa jedynie górną granicę grzywny, tak więc w przypadku wymierzenia grzywny poniżej tej granicy, nie jest konieczne, aby kwota wymierzonej grzywny odpowiadała określonej wielokrotności tego wskaźnika.
Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski sąd na podstawie art. 154 § 1 i § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
O wynagrodzeniu pełnomocnika skarżącego orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a oraz § 2 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, póz. 1348 z póz. zm.).