Uzasadnienie
T.R. – K. i R.K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2006 r Nr [...] uchylającą decyzję Starosty Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r w sprawie odmowy ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w [...] o numerze ewidencyjnym działki nr [...] o powierzchni1,12 ha, zapisanej w księdze wieczystej KW Nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy stanowiącej własność skarżących zam. w [...], wszczętą na wniosek E Spółki z o.o..
Na wniosek skarżących Sąd postanowieniem z dnia 3 stycznia 2007 r przyznał im prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła jako pełnomocnika skarżących radcę prawnego J.Z., któremu T. i R.K. udzielili pełnomocnictwa w dniu [...] lutego 2007 r.
Pismem z dnia [...] marca 2007 r /data prezentaty/ pełnomocnik skarżących cofnął skargę bowiem w jego ocenie przyczyni się to do przyśpieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie oraz umożliwi zabezpieczenie interesów skarżących w zakresie uzyskania odpowiedniego odszkodowania w postępowaniu administracyjnym i ewentualnie w przyszłości w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Na rozprawie w dniu 21 marca 2007 r. pełnomocnik organu oraz pełnomocnik uczestnika postępowania nie oponowali temu wnioskowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art.60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153 poz.1270/ skarżący może cofnąć skargę, co wiąże Sąd.
Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności Sąd uzna takie cofnięcie za niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie, wobec kasacyjnej decyzji organu II instancji taka okoliczność nie zachodzi i na podstawie art. 60 w zw. z art.161 § 1 pkt.1 i art. 232 § 1 pkt.2 wyżej cytowanej ustawy orzeczono jak w postanowieniu.