Uzasadnienie
Pismem z [...] czerwca 2013 r. D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: SKO) z prośbą o przekazanie jej pisma do Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża.
Postanowieniem z [...] czerwca 2013 r., nr [...], orzekające w składzie R.G.M., R.W.-M. i L.C., orzekło o zwrocie pisma.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że samorządowe kolegia odwoławcze w myśl ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (art. 1 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych w sprawach o których mowa w art. 1 ust. 1, kolegia są organami właściwymi w szczególności do rozpatrywania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub do stwierdzania nieważności decyzji.
SKO wskazało na treść art. 66 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2013 r., poz. 267, dalej: K.p.a), który stanowi, że jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego a organu właściwego nie można ustalić na podstawie podania albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny organ do którego podanie wniesiono zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia na które służy zażalenie.
Z treści pisma wynika jednoznacznie, że podanie kierowane jest do organu niewłaściwego – do SKO, nie natomiast do adresata pisma.
Na postanowienie powyższe D.B. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.
Postanowieniem z [...] lipca 2013 r. nr [...] SKO utrzymało w mocy swoje postanowienie z [...] czerwca 2013 r., nr [...].
Uzasadniając postanowienie SKO uznało, że skład orzekający SKO, który rozpoznawał wniosek D.B. na posiedzeniu w dniu 20 czerwca 2013 r., prawidłowo ustalił stan faktyczny oraz stan prawny. Z art. 19 K.p.a wynika, że organy administracji publicznej są zobligowane do przestrzegania swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.
Na powyższe postanowienie D.B. złożyła skargę w której wyraziła niezadowolenie z rozstrzygnięcia SKO.
Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona, choć z innych przyczyn niż w niej wskazane.
Stosownie do treści przepisu art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Zgodnie natomiast z art. 27 § 1a K.p.a członek samorządowego kolegium odwoławczego podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jeżeli brał udział w wydaniu decyzji objętej wnioskiem.
W składzie SKO, orzekającego przy ponownym rozpoznaniu sprawy, znajdowała się osoba (członek SKO – R.W.-M.), która była również członkiem składu SKO, rozpoznającym sprawę w I instancji. Taki członek składu SKO powinien podlegać wyłączeniu z mocy ustawy na podstawie cytowanych wyżej przepisów.
Rozpoznając sprawę ponownie SKO wyznaczy taki skład orzekający, aby nie znaleźli się w nim członkowie tego organu, którzy wydali postanowienie z [...] czerwca 2013 r., nr [...].
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.