Uzasadnienie
W dniu 7 listopada 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął sprzeciw D.K. od decyzji Wojewody z dnia [...] września 2019 r., nr [...], którą organ uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2019 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Przedsiębiorstwu B S.A. pozwolenia na budowę wytwórni mas bitumicznych wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu, związanej z realizacją robót budowlanych na drodze krajowej [...] – w ciągu ulic: [...] do granic miasta, ul. [...], działki ewidencyjne nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2019 r. wnosząca sprzeciw została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego sprzeciwu, pod rygorem odrzucenia, poprzez podanie swojego numeru PESEL. Odrębnym zarządzeniem z dnia 14 listopada 2019 r. wnosząca sprzeciw została wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonego sprzeciwu w wysokości 100 zł, również pod rygorem odrzucenia.
W piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. wnosząca sprzeciw podała swój numer PESEL i jednocześnie wniosła o zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od skargi. Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2020 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek wnoszącej sprzeciw o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wskutek nieuzupełnienia jego braków w zakreślonym terminie.
Na mocy zarządzenia z dnia 25 lutego 2020 r. wnosząca sprzeciw została wezwana do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2019 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie wnosząca sprzeciw otrzymała w dniu 2 marca 2020 r., jednakże do dnia 26 marca 2020 r. nie wpłaciła na rachunek Sądu wymaganej kwoty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – określanej dalej jako "p.p.s.a."), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Zgodnie natomiast z art.64 b § 1 i § 2 do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję.
Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Wyżej zacytowane przepisy, na podstawie art. 64b § 1 p.p.s.a. należy stosować również do sprzeciwu, w związku z czym Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 14 listopada 2019 r. wezwał wnoszącą sprzeciw do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w wysokości 100 zł. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od skargi. Postępowanie zainicjowane tym wnioskiem zostało prawomocnie zakończone zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 17 stycznia 2020 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.
Z analizy akt sprawy wynika, że pomimo skutecznie doręczonego wnoszącej sprzeciw w dniu 2 marca 2020 r. wezwania, wpis sądowy od sprzeciwu nie został uiszczony, co uniemożliwiło nadanie mu dalszego biegu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., Sąd odrzucił sprzeciw.