Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. W.K. i K. L-K. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ze skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2019 r. Nr [...] w zatwierdzenia projektu rozbiórki i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę dla Miasta [...] – Zakład Gospodarki Mieszkaniowej z siedzibą przy [...], obejmujące rozbiórkę budynków zlokalizowanych przy [...] na terenie działki nr [...]. Skarżący podali, iż ich działania zmierzają do zachowania budynku, który stanowi zabytek i jego wykupu od miasta. Skarżący mają na celu także unikniecie ryzyka naruszenia przez rozbiórkę ich części zabudowanego budynku i tym samy pogorszenia jego stanu technicznego.
W skardze skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazali na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków albowiem wyburzenie zabytkowego budynku spowoduje bezcelowość dalszych podejmowanych przez skarżących usilnych prób zachowania całości zabytkowego budynku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek, określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej.
Należy zgodzić się z poglądem wyrażonym w orzecznictwie, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zdaniem Sądu określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania aktu zostały spełnione w niniejszej sprawie. Co do zasady rozbiórka budynku (w tym przypadku częściowo dwukondygnacyjnego, z cegły) pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki, gdyż niewątpliwie prowadzi do zniszczenia co najmniej części użytych do jej budowy materiałów budowlanych. Wykonanie rozbiórki może pociągnąć także za sobą także niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody właścicielom obiektu sąsiadującego, gdyż jedna ze ścian budynku podlegającego rozbiórce stanowi ścianę budynku sąsiedniego, mimo że nie podlega ona w tej części rozbiórce, może jednak rodzic obawy właścicieli sąsiadującego obiektu.
Na marginesie warto nadmienić, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Ta bowiem kwestia będzie przedmiotem rozważania dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznania skargi.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.