Uzasadnienie
Dnia 7 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga R.D. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jego miesięczny dochód wynosi 1.260 zł, a jego żona jest bezrobotna.
Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2011 r. R.D. został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez:
- 1. przedłożenie rachunków potwierdzających ponoszone koszty związane z utrzymaniem mieszkania (domu),
- 2. przedłożenie rachunków potwierdzających ewentualnie ponoszone koszty zakupu leków (leczenia),
- 3. przedłożenie wyciągu z wszystkich posiadanych rachunków bankowych za okres od 01/2011 do 02/2011 r.,
- 4. przedłożenie zaświadczenia pracodawcy o wysokości uzyskiwanych przez skarżącego dochodów za okres ostatnich trzech miesięcy,
- 5. przedłożenie zaświadczenia potwierdzającego posiadanie przez żonę skarżącego statusu osoby bezrobotnej.
- 6. Dnia 8 marca 2011 r. wpłynęło do sądu pismo R.D. wraz z uzupełniającymi dokumentami.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Wniosek o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie mógł zostać uwzględniony, już z tej tylko przyczyny, że R.D. z mocy ustawy jest zwolniony od obowiązku uiszczenia tychże kosztów (art. 239 pkt 1 a p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
W niniejszej sprawie zebrany materiał dowodowy pozwala stwierdzić, że wniosek R.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata jest uzasadniony.
Zważyć bowiem trzeba, że z przedłożonego zaświadczenia wynika, że skarżący uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 1.037, 34 zł (netto). Żona skarżącego z tytułu przyuczenia do zawodu osiąga dochód w kwocie 655 zł (netto). Z wyciągu z rachunku bankowego wynika, że skarżący posiada zadłużenie (około -25.000 zł).
W konsekwencji należy stwierdzić, że wniosek R.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika zawiera usprawiedliwione podstawy.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.