Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. ([...]) SKO stwierdziło niedopuszczalność wniosku D.B. z [...] marca 2017r. o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] lutego 2017r. ([...])
Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. D.B. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o wyjaśnienie treści postanowienia z dnia [...] kwietnia 2017r.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], działając między innymi na podstawie art. 113 § 2 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – zwanej dalej "kpa"), Kolegium odmówiło wyjaśnienia treści postanowienia z dnia [...] kwietnia 2017r.
W postanowieniu organ zawarł pouczenie o przysługującym prawie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.
Postanowienie Kolegium z dnia [...] maja 2017 r. zostało zaskarżone do WSA w Gorzowie Wlkp. przez D.B..
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Wyjaśnić należy, że obowiązujące przepisy przewidują dwuinstancyjną kontrolę rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracyjne. Zgodnie z art. 127 § 1 i 3 k.p.a. od decyzji wydanej w I instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, przy czym od decyzji wydanej w I instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze przysługuje wniosek do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sądowa kontrola orzeczeń wydanych przez organy administracyjne jest natomiast dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. (art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 dalej jako "p.p.s.a.").
Z kolei obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem orzeczenia organu I instancji bez jednoczesnej kontroli orzeczenia organu II instancji, wydanego wskutek wniesienia właściwego środka zaskarżenia. W każdym więc przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) od orzeczenia organu I instancji do organu odwoławczego, kontrola sądowa orzeczenia wydanego przez organ w pierwszej instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą orzeczenia wydanego postępowaniu drugoinstancyjnym, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest owe orzeczenie ostateczne drugoinstancyjne.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżącej od postanowienia z dnia [...] maja 2017 r. przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy o czym skarżąca została prawidłowo pouczona (k. 28 akt administracyjnych).
W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 12 września 2017 r. o uzupełnienie akt administracyjnych, SKO doręczyło kserokopię zwrotnego potwierdzenia odbioru, z którego wynika, że skarżąca odebrała zaskarżone postanowienie w dniu 26 maja 2017 r. Zatem do 2 czerwca 2017 r. skarżącej przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez SKO, z którego D.B. nie skorzystała. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. bez wyczerpania trybu przedsądowego, o którym mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. Czyni to skargę przedwczesną i niedopuszczalną na tym etapie postępowania.
Na marginesie dodać należy, iż zastosowania w niniejszej sprawie nie mógł znaleźć przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. – w wersji obowiązującej od dnia 1 czerwca 2017 r., w brzmieniu ustalonym w art. 9 pkt 3 lit. a) ustawy zmieniającej z dnia 7 kwietnia 2017 r., Dz. U. z 2017 r. poz. 935 – w myśl którego jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Przepis przejściowy art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej stanowi bowiem, iż przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Tymczasem, jak już wyżej wspomniano, zaskarżone postanowienie zostało wydane dnia [...] maja 2017 r., zaś omawiana ustawa zmieniająca procedurę sądowoadministracyjną weszła w życie z dniem 1 czerwca 2017 r.
Wobec dokonanych ustaleń, w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.