Uzasadnienie
25 lutego 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek B.J. o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że pobiera emeryturę w wysokości 891,37 zł a jej mąż rentę w kwocie 613,69 zł. W uzupełnieniu złożonego wniosku B. J. przedstawiła wydatki związane z eksploatacją nieruchomości wraz z rachunkami oraz zaświadczenia lekarskie.
Na wstępie należy podnieść, iż skarżąca nieprecyzyjnie określiła zakres żądanego prawa pomocy. Mianowicie w skardze z dnia 17 grudnia 2007 r. wniosła o wyznaczenie pełnomocnika, natomiast w uzupełnieniu zgłoszonego wniosku wypełniając formularz PPF podkreśliła jedynie rubrykę dotyczą zwolnienia od kosztów sądowych. Mając jednak na względzie ratio legis instytucji prawa pomocy, uznano iż przedmiotowy wniosek dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Wniosek o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie mógł zostać uwzględniony, już z tej tylko przyczyny, iż B. J. z mocy ustawy jest zwolniona od obowiązku uiszczenia tychże kosztów (art. 239 pkt 1 a p.p.s.a.). Dlatego też wniosek skarżącej w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony.
Uzasadniony jest natomiast wniosek B. J. o przyznanie pełnomocnika.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Regułą jest, iż prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów postępowania sądowego, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych.
W świetle przedstawionych przez B. J. faktów należy uznać, że skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Rodzina skarżącej liczy trzy osoby, a dochód w przeliczeniu na jedną osobę wynosi niewiele ponad 500 zł. W świetle zasad doświadczenia życiowego jest zatem oczywiste, iż uzyskiwane środki pozwalają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej i jej rodziny.
W konkluzji należy stwierdzić, że B. J. nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.