Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję wydaną przez Burmistrza miasta z dnia [...] września 2009 r., odmawiającą skarżącej przyznania dodatku mieszkaniowego. Powodem decyzji odmownej było ustalenie, że wydatki na normatywną powierzchnię użytkową są mniejsze od kwoty obliczonej zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. nr 71, poz. 735 ze zm.).
W ocenie organu drugiej instancji wydanie decyzji nastąpiło jednak z naruszeniem zasady określonej w art. 10 k.p.a. przedstawione akta sprawy wskazywały na rozbieżność w zebranym materiale dowodowym. W tych okolicznościach, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, organ pierwszej instancji winien zebrać materiał dowodowy pozwalający ponownie ustalić istnienie przesłanek do przyznania dodatku mieszkaniowego.
Skargę na decyzję organu drugiej instancji wniosła S.T. kierując ją przeciwko rozstrzygnięciu kasacyjnemu. W jej ocenie nie zachodziła potrzeba prowadzenia dalszego postępowania dowodowego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie wniesiona bezpośrednio do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi lub gdy zostanie nadana polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Termin do wniesienia skargi jest terminem, którego skrócenie lub przedłużenie jest niedopuszczalne. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania wymogów formalnych skargi.
II SA/Go 82/10
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona osobiście skarżącej w dniu 1 grudnia 2009 r. i zawierała prawidłowe pouczenie 0 terminie i sposobie wniesienia skargi. Trzydziestodniowy termin do wniesienia upłynął zatem w dniu 31 grudnia 2009 r. (czwartek). Skarga została natomiast wniesiona w dniu 2 stycznia 2010 r., przy czym została nadana w oddziale placówki pocztowej Republiki Federalnej Niemiec (Deutsche Post).
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu. Stąd na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.
Skarżącej należy wskazać, że zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 83 § 3 p.p.s.a. warunkiem przyjęcia daty nadania przesyłki do obliczenia terminu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, jest nadanie jej w polskim urzędzie pocztowym, poza granicami kraju wyłącznie zaś w polskim urzędzie konsularnym. W przypadku nadania przesyłki w urzędzie pocztowym państwa obcego o zachowaniu terminu decydować będzie data wpływu (przekazania) przesyłki do krajowego urzędu pocztowego. Podobne zasady obliczania terminów zawiera kodeks postępowania administracyjnego (art. 57 § 5 k.p.a.).
Ponieważ w tej sprawie nadanie przesyłki urzędzie pocztowym RFN nastąpiło i tak po upływie trzydziestodniowego terminu kwestia ta była bezprzedmiotowa.
Skarżąca powinna mieć na nią jednak wzgląd w dalszym toku postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowe stało się także rozpoznawanie wniosku o zwolnienie od kosztów postępowania bowiem takie w sprawie nie wystąpiły.