Uzasadnienie
K Sp. z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie uznania zażalenia na bezczynność Starosty Powiatowego za uzasadnione.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 października 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przesłanie dokumentu potwierdzającego, iż osoba podpisana pod skargą jest pracownikiem strony skarżącej - w terminie 7 dni od otrzymania tego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 30 i 31 akt sprawy).
W wyznaczonym czasie strona skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę, braków nie uzupełniono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) - "p.p.s.a.", skarga ta powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Na podstawie akt sprawy ustalono, iż strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w ustawowym siedmiodniowym terminie, którego upływ nastąpił z dniem 25 października 2016r.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Należy jednak podkreślić, iż cofnięcie skargi jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność określają warunki przewidziane dla czynności procesowych w ogóle i dla tego typu czynności procesowej. W świetle powyższego wniosek skarżącej o cofnięcie skargi nie może być rozpatrzony z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc takiej, która wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, str. 291).
W związku z przytoczonymi powyżej argumentami, w przedmiotowej sprawie brak było przesłanek do rozpatrzenia wniosku o cofnięcie skargi, bowiem zachodziły podstawy do jej odrzucenia wobec nieuzupełnienia braków formalnych.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.