Uzasadnienie
W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 500 zł zł, A.S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej osiąga dochód w kwocie 3.500 zł, posada nieruchomość rolną (9 ha). W uzupełnieniu złożonego wniosku A.S. podała opłaty związane z eksploatacją dom u (gaz 50 zł, podatek 72 zł,), zakupem lekarstw (200 zł) oraz wyżywienia.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Należy wskazać skarżącej, iż co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.
W niniejszej sprawie nie można przyjąć, aby zachodziły okoliczności przemawiające za przyznaniem A.S. prawa pomocy w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. Należy podkreślić, że ciężar dowodu co do wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na podmiocie występującym z takim żądaniem, co jednoznacznie wynika z treści przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. który stanowi, iż prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienia pełnych kosztów postępowania.
W niniejszej sprawie A.S. nie uzupełniła zgodnie z wezwaniem złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca nie przedłożyła wyciągów z rachunków bankowych, co w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą stanowi istotny element w ocenie ich zdolności płatniczych. Skarżąca nie podała również czy jej mąż uzyskuje dochód. Tym samym nie jest możliwe dokonanie prawidłowej, wszechstronnej analizy sytuacji majątkowej skarżącej.
Nie można także tracić z pola widzenia, że A.S. uzyskuje z tytułu prowadzonej działalności dochód w wysokości 3.500 zł a także na podstawie decyzji z dnia 14 stycznia 2008 r. otrzymała płatność do gruntów rolnych za rok 2007 r. w wysokości 4.944,97 zł.
Zwraca się także trafnie uwagę w literaturze, iż prawo pomocy ma służyć najuboższym, to jest podmiotom, dla których konieczność ponoszenia kosztów związanych z postępowaniem sądowym oznaczałaby faktyczne ograniczenie lub pozbawienie prawa do sądu (zob. H.Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007, nr 4, s. 36-39).
Z tych względów uznano, iż wniosek A.S. nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.