Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 października 2017 r., sygn. akt II SA/Go 838/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił sprzeciw J.K. od decyzji Wojewody z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] w przedmiocie dodatku aktywizacyjnego.
Po doręczeniu stronie odpisu powyższego wyroku z uzasadnieniem dnia 17 listopada 2017r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek J.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Po prawidłowym doręczeniu w dniu 19 stycznia 2017 r. wezwania do uzupełnienia na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., wniosku o przyznanie prawa pomocy o dokumenty źródłowe dotyczące stanu majątkowego i dochodów, pismem z dnia [...] lutego 2017 r. J.K. oświadczył, iż rezygnuje z pomocy prawnej.
Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy należało umorzyć.
Oświadczenie J.K. zawarte w piśmie z dnia [...] lutego 2017 r. o rezygnacji z pomocy prawnej, zwłaszcza wobec nienadesłania w wymaganym terminie dokumentów pozwalających na ocenę jego sytuacji majątkowej, należy zakwalifikować jako cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, przy czym brak jest podstaw do uznania tego oświadczenia za pozbawione skuteczności.
Z kolei jeśli chodzi o wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, to w myśl art. art. 239 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania m.in. w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja w przedmiocie przyznania stronie dodatku aktywizacyjnego. Niniejsza sprawa należy więc do spraw, o których mowa w art. 239 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Merytoryczne rozpoznawanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należy zatem uznać za bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy z mocy ustawy nie spoczywa na nim obowiązek ponoszenia tych kosztów.
W myśl art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek o przyznanie prawa pomocy lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w tym przedmiocie umarza się.
Wobec powyższego, na podstawie art. 249a p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.