Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 grudnia 2014 r. Fundacja [...] (dalej jako Fundacja) została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.500 zł.
Dnia 22 grudnia 2014 r. wpłynął do sądu wniosek Fundacji o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podała, że posiada niewielki przychód, który w całości jest przeznaczany na prowadzenie działalności statutowej. Nadto Fundacja wskazała, że nie posiada środków trwałych ani oszczędności. W uzasadnieniu wniosku wskazano również, że Fundacja jest organizacją pożytku publicznego. Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 31 grudnia 2014 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawe pomocy poprzez:
- 1. przedłożenie wyciągów z wszystkich posiadanych rachunków bankowych,
- 2. przedłożenie informacji o dochodach uzyskanych w 2014 r. za okres ostatnich trzech miesięcy oraz o poniesionych w tym okresie kosztach na realizację działań statutowych.
Fundacja nie odpowiedziała na powyższe wezwanie, które zostało jej doręczone 7 stycznia 2015 r.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy wykaże że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Należy wskazać, że ciężar dowodu co do wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na podmiocie występującym z takim żądaniem, co jednoznacznie wynika z treści przytoczonego powyżej przepisu.
W tym kontekście należy również podkreślić, że przyznanie prawa pomocy osobie prawnej zostało w znacznym zakresie pozostawione uznaniu sądu administracyjnego. Osoba prawna obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także, że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków (zob. Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. 2 wyd., Warszawa 2006, s. 504, postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r., I GZ 147/08, LEX nr 479137).
Ocena przesłanek zwolnienia od kosztów sadowych odbywa się poprzez porównanie możliwości finansowych wnioskodawcy z obciążającymi ją kosztami sądowymi. Zważyć jednak trzeba, że Fundacja nie uzupełniła wniosku o przyznanie prawa pomocy. Strona skarżąca nie przedłożyła istotnych dokumentów dotyczących sytuacji materialnej, tj. wyciągów z rachunków bankowych oraz dochodach i wydatkach za okres ostatnich trzech miesięcy. Tym samym nie jest możliwe dokonanie wszechstronnej analizy sytuacji majątkowej Fundacji.
W orzecznictwie wskazuje się, że wnioskodawca jest obowiązany wyczerpująco przedstawić swoją sytuację majątkową i możliwości płatnicze (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2014 r., I OZ 959 LEX nr 15328). Należy również podnieść, że wykazać oznacza dowieść, udokumentować czy udowodnić, a nie jedynie oznajmić czy poinformować (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2011 r., I FZ 189/11, LEX nr 948866). Nadto należy dodać, że z treści formularza PPF wynika, że stan konta strony skarżącej wynosi 2.766,44 zł.
W konkluzji należy zatem stwierdzić, Fundacja [...] nie wykazała, że zachodzi ustawowa przesłanka o której mowa w art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. i dlatego na podstawie powyższego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.