Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2013 r. D.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania budynku gospodarczego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 września 2013 r. D.B. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu, na adres wskazany przez niego w skardze, w dniu 7 października 2013 r. (k. 10 akt). W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 30 września 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania doręczone zostało skarżącemu w sposób zastępczy. Powyższą formę doręczenia przewiduje treść art. 72 p.p.s.a., zgodnie z którą jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Przedmiotowa przesyłka odebrana została w dniu 7 października 2013 r. przez dorosłego domownika – G.T. (siostrzeńca). Tym samym ustawowy termin do wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku upłynął w dniu 14 października 2013 r. W tym terminie skarżący nie uiścił jednak wymaganego wpisu.
Wobec powyższego zgodnie z treścią art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.