Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (określany dalej jako DIAS lub organ) złożył podkomisarzowi celnemu D.B. - na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1948 ze zm. - określanej dalej jako u.p.w.u.KAS) - propozycję zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej, określając szczegółowe warunki. Powyższe pismo zostało doręczone wyżej wymienionemu funkcjonariuszowi w dniu 25 maja 2017r. W reakcji na powyższą propozycję D.B. złożyła następujące pisma:
- - z dnia [...] maja 2017 r. wzywające DIAS do złożenia propozycji służby;
- - z dnia [...] maja 2017 r. wzywające DIAS do uzupełnienia pisma z dnia [...] maja 2017 r. co do jego formy, wskazania podstawy prawnej, na podstawie której funkcjonariuszowi można złożyć propozycje pracy w korpusie cywilnym, uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz prawa do odwołania;
- - z dnia [...] maja 2017 r., stanowiące odwołanie od propozycji zatrudnienia zawartej w piśmie z dnia [...] maja 2017 r.;
- - z dnia [...] czerwca 2017 r. zawierające oświadczenie o przyjęciu propozycji zatrudnienia z zastrzeżeniem, iż będzie korzystać z wszelkich dróg prawnych, aby pozostać funkcjonariuszem;
- - z dnia [...] czerwca 2017 r. (wniesione w dniu 13 czerwca 2017 r.) wzywające DIAS do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego złożeniem jej propozycji zatrudnienia i przedstawienia jej propozycji służby, do czego DIAS zobowiązany był stosownie do art. 165 ust. 7 u.p.w.u.KAS.
W piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. [...] (znak sprawy [...]) DIAS - odpowiadając na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - poinformował D.B., iż zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z dnia 2016 r., poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a., przy czym aktualny t.j. opublikowany został w Dz.U z 2017 r. pod poz. 1369) w brzmieniu obowiązującym z dniem 1 czerwca 2017r. jeśli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę bez skorzystania z tego prawa. Przy czym organ zaznaczył, iż w sprawie nie zaistniała sytuacja określona w przepisie art. 52 § 3 p.p.s.a. zarówno w obowiązującym obecnie, jak i przed dniem 1 czerwca 2017 r., podkreślając jednocześnie, iż przepisy u.p.w.u.KAS nie przewidują formy decyzji dla propozycji pracy dla funkcjonariusza. Wobec powyższego organ uznał wezwanie z dnia [...] czerwca 2017 r. za bezprzedmiotowe.
Powyższe pismo zostało doręczonej D.B. w dniu 27 czerwca 2017 r. (k. 72 – wydruk ze śledzenia przesyłek oraz k. 77- oświadczenie skarżącej). Ponadto DIAS odpowiedział wyżej wymienionej na pozostałe pisma, w których uznał, iż brak jest podstaw do uwzględnienia zawartych w nich żądań: - pismo z dnia [...] czerwca 2017 r. [...], stanowiące odpowiedź na złożone odwołanie (doręczone skarżącej w dniu 26 czerwca 2017 r. k. 75);
- - pismo z dnia [...] czerwca 2017 r. [...], stanowiące odpowiedź na wezwanie do złożenia propozycji służby (doręczone skarżącej w dniu 26 czerwca 2017 r. k. 74);
- - pismo z dnia [...] czerwca 2017 r. [...], stanowiące odpowiedź na wniosek do uzupełnienia propozycji zatrudnienia (doręczonej skarżącej w dniu 27 czerwca 2017 r. k. 73).
W tych okolicznościach D.B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na propozycję zatrudnienia z dnia [...] maja 2017 r. jako czynność lub akt z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., Powyższą skargę skarżąca nadała w dniu 28 lipca 2017 r. (koperta k. 34, wydruk ze śledzenia przesyłek k. 70).
Skarżąca nadała w dniu 27 lipca 2017 r. jeszcze jedną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na propozycję zatrudnienia z dnia [...] maja 2017 r. jako czynność lub akt z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., której treść nie była tożsama z treścią opisanej powyżej skargi. Została ona zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Go 847/17.
W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o: 1/ odrzucenie skargi z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego oraz została wniesiona po terminie. 2/ ewentualnie oddalenie skargi jako bezzasadnej na wypadek, gdyby Sąd nie uwzględnił wniosku z pkt 1.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.. W ocenie Sądu, analiza przepisów u.p.w.u.KAS skłania do poglądu, że propozycja skierowana do funkcjonariusza i określająca nowe warunki zatrudnienia stanowi akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegający kognicji sądu administracyjnego. Aktem taki jest indywidualny akt o charakterze władczym, rozstrzygający o tym, czy konkretnemu podmiotowi przysługuje określone uprawnienie wynikające z przepisu prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki, podejmowany przez organ charakteryzujący się władztwem administracyjnym. W zakresie takiej oceny propozycji zatrudnienia złożonej na podstawie art. 165 ust. 7 u.p.w.u.KAS byłemu funkcjonariuszowi celnemu, a od 1 marca 2017 r. funkcjonariuszowi służby Celno-Skarbowej, Sąd orzekający podziela poglądy i argumentację wyrażone w wyrokach Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Białymstoku z dnia 28 listopada 2017 r., sygn.. akt II SA/Bk 655/17 i w Kielcach z dnia 14 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 579/17.
Zdaniem Sądu z takim też aktem mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż przedstawiona pisemna propozycja rozstrzyga o tym, że skarżąca jako funkcjonariusz otrzymał nie dalszą propozycję pełnienia służby, ale jednostronnie zredagowaną propozycję zatrudnienia na określonych także jednostronnie i władczo warunkach. Jako, iż zaskarżony akt został wydany w dniu [...] maja 2017 r. do zasad i terminów wnoszenia na niego skargi do sądu administracyjnego mają zastosowanie przepisy p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (t.j. p.p.s.a.), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Ustawa ta zgodnie z jej art. 18 weszła w życie w dniu 1 czerwca 2017 r. Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
Natomiast w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Określony w art. 53 § 2 p.p.s.a. termin jest terminem ustawowym, tj. nie może być skracany ani przedłużany przez sąd, prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę, oraz terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie skarżącemu.
W kontrolowanej sprawie zaskarżony akt został doręczony skarżącej w dniu 25 maja 2017 r. Skarżąca złożyła organowi w dniu 13 czerwca 2017 r. pismo z dnia [...] czerwca 2017 r., stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Abstrahując od niedochowania przez skarżącą terminu wskazanego w art. 52 § 3 p.p.s.a. do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, które to naruszenie mogłoby zostać uznane, iż nastąpiło bez jej winy w związku z wątpliwościami co do zasad zaskarżania czynności propozycji pracy, podkreślić należy, iż odpowiedź na powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 czerwca 2017 r. Była to okoliczność bezsporna w świetle oświadczenia skarżącej złożonego na rozprawie w dniu 11 stycznia 2018 r. oraz dowodu w postaci wydruku ze śledzenia przesyłek.
W związku z tym termin do złożenia skargi wynikający z art. 53 § 2 p.p.s.a. przypadł na dzień 27 lipca 2017 r., natomiast skarga rozpatrywana w niniejszej sprawie została nadana w dniu 28 lipca 2017r. W konsekwencji skargę jako złożoną po upływie terminu do jej wniesienia należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Jak już wyżej wskazano pod sygn. akt II SA/Go 847/17 zarejestrowana została sprawa ze skargi D.B., złożonej w dniu 27 lipca 2017 r., dotycząca tego samego przedmiotu tj. propozycji zatrudnienia z dnia [...] maja 2017 r., jako aktu z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wydanego przez ten sam organ. Zachodzi więc tożsamość zarówno przedmiotowa, jak i podmiotowa niniejszej sprawy ze sprawą o sygn. akt II SA/Go 847/17. Wobec tego, iż skarga złożona w niniejszej sprawie nadana została później tj. 28 lipca 2017 r. tym sam podlegała odrzuceniu również na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.