Uzasadnienie
Wskazani wyżej skarżący, reprezentowani przez adwokatów M.G. oraz P.P. wnieśli skargę na uchwałę Nr XXIV/167/2008 Rady Gminy z dnia [...] września 2008 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w Gminie. Pełnomocnicy skarżących wnosząc skargę, uiścili wpis stały od skargi w kwocie 300 zł.
Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżących adwokat M.G. został wezwany m.in. do wskazania w terminie 7 dni, w imieniu którego ze skarżących został w niniejszej sprawie uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 300 zł, pod rygorem przyjęcia, że wpis został uiszczony w imieniu pierwszego ze skarżących wymienionych w skardze, tzn. K.S.. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżących oświadczył, iż wpis został uiszczony w imieniu pierwszego ze skarżących, K.S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargi wszystkich skarżących, z wyjątkiem K.S., należało odrzucić.
Postępowanie sądowoadministracyjne może zostać zainicjowane wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (art. 214 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej objęte są wpisem stałym w wysokości 300 zł.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że w przypadku nieuiszczenia należnej opłaty od pisma przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (w przypadku skargi pod rygorem odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Od zasady tej istnieje wyjątek – stosownie do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Uchwała rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego. Pełnomocnik skarżących wnosząc skargę na tego rodzaju uchwałę, uiścił wpis stały w kwocie 300 zł. W niniejszej sprawie brak jest przesłanek do przyjęcia, że skarżących łączą wspólne prawa i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia. Przeciwnie skarżący mają w sprawie odrębny interes prawny. Oznacza to, że pełnomocnik wnosząc skargę, powinien uiścić odrębne wpisy od skargi w imieniu poszczególnych skarżących, z tym że w przypadku osób pozostających w związkach małżeńskich, w sytuacji gdy skargę wnieśli oboje małżonkowie pozostający we wspólności majątkowej, należało uiścić wpis solidarnie w odniesieniu do obojga małżonków
Pełnomocnik skarżących, wezwany do wskazania w terminie 7 dni, w imieniu którego ze skarżących został uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 zł, odpowiedział, że wpis został uiszczony w imieniu pierwszego ze skarżących wymienionych w skardze czyli K.S.. Skargi pozostałych skarżących, stosownie do art. 221 p.p.s.a., należało odrzucić.
Na marginesie należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zapis ten oznacza, iż Sąd rozpoznając sprawę pod względem merytorycznym wyeliminuje wszystkie zaistniałe w sprawie naruszenia przepisów prawa, niezależnie od zarzutów strony skarżącej. Tym samym liczba osób występujących w sprawie jako skarżący nie ma bezpośredniego wpływu na treść merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 221 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.