Uzasadnienie
S.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Na skutek złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 14 stycznia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i jednocześnie ustanowił na jej rzecz radcę prawnego. Okręgowa Izby Radców Prawnych jako pełnomocnika skarżącej wskazała radcę prawnego M.G.-K..
Wyrokiem z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Go 855/14, WSA oddalił skargę S.K. oraz przyznał jej pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 240 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej.
W dniu 23 marca 2015 r. do Sądu wpłynęła opinia pełnomocnika skarżącej dotycząca niecelowości wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku, w której zawarty został wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu oraz oświadczenie, iż koszty te nie zostały przez skarżącą opłacone ani w całości, ani w części. W opinii pełnomocnik również zaznaczył, że została ona przesłana do wiadomości skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Według treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), dalej zwanym "rozporządzeniem", sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi czynność objętą postępowaniem przed sądem administracyjnym w drugiej instancji. Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stanowi, iż stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Z uwagi na fakt, iż stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c wynosi 240 zł, tym samym przysługująca radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł.
Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04, publ. baza CBOIS, pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej.
W przypadku, gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając, czy pomoc prawna została udzielona, może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika. W niniejszej sprawie radca prawny M.G.-K. wskazała w złożonej do Sądu opinii, że przesłała ją również do wiadomości S.K..
Ponadto wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien, zgodnie z treścią § 16 rozporządzenia zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Pełnomocnik we wniosku takie oświadczenie zawarł.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a., należało zasądzić na rzecz pełnomocnika, tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę w wysokości 120 złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Uwzględniając powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.