Uzasadnienie
W dniu 3 grudnia 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga J.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Referendarz sądowy wydał dnia 3 marca 2015 r. postanowienie, którym odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Wobec tego zarządzeniem z dnia 27 marca 2015r. J.S. został wezwany do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2014 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2015 r. 22 kwietnia 2015 r. do WSA w Gorzowie Wlkp. wpłynęło pismo skarżącego, którym cofnął wcześniej złożoną skargę, natomiast pomimo upływu z dniem 14 kwietnia 2015 r. zakreślonego przez Sąd 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący nie wpłacił żądanej kwoty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) oraz czy została prawidłowo opłacona.
Według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.
Mając na względzie powyższe przepisy, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2014r. wezwał skarżącego J.S. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który został rozpoznany odmownie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 marca 2015 r.
Następnie zarządzeniem z dnia 27 marca 2015 r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2014 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2015 r., o czym świadczy jego własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.
W dniu 22 kwietnia 2015 r. do WSA w Gorzowie Wlkp. wpłynęło pismo skarżącego, którym cofnął wcześniej złożoną skargę. Z ustaleń Sądu wynika natomiast, że pomimo upływu z dniem 14 kwietnia 2015 r. zakreślonego przez Sąd 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący nie wpłacił żądanej kwoty.
Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie.
W sytuacji natomiast, gdy skarga nie została jeszcze należycie opłacona, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 277/14; postanowienie WSA w Kielcach z dnia 31 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 180/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.