Uzasadnienie
W dniu 5 lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga K.S. na decyzję z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] Wojewody uchylająca decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak: [...] o odmowie wymeldowania K.S. z miejsca stałego pobytu tj. lokalu przy ul. [...].
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 lutego 2010 r. skarżąca wezwana została do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu, wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 10).
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie wraz z odpisem odpowiedzi na skargę udzielonej przez organ, przesłana na adres do korespondencji wskazany przez skarżącą w treści skargi (Ośrodek [...] ul. [...].), została zwrócona przez urząd pocztowy z informacją, iż była dwukrotnie awizowana i adnotacją,,zwrot nie podjęto w terminie". W związku z powyższym w zarządzeniu z dnia 8 marca 2010 r. sędzia sprawozdawca, działając w oparciu o treść art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a), uznał w/w przesyłkę za skutecznie doręczoną z dniem 2 marca 2010 r. Zatem termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 9 marca 2010 r. We wskazanym w wezwaniu terminie skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi.
Jednocześnie w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2010 r. K.S. oświadczyła, iż cofa skargę z uwagi na uzyskanie porozumienia stron.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.
Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 11 lutego 2010 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Wysokość wpisu do uiszczenia, którego skarżąca została zobowiązana przez tutejszy Sąd, ustalona została na podstawie § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i wynosi 200 zł.
Z uwagi na uznanie przesyłki za doręczoną w dniu 2 marca 2010 r., a tym samym wobec braku uiszczenia w/w wpisu termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 9 marca 2010 r.
Odnosząc się do złożonego przez skarżącą oświadczenia o cofnięciu złożonej skargi należy podkreślić, iż cofnięcie takie dopuszczalne jest i skutkować może umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. tylko wówczas, usunięte zostaną braki formalne skargi oraz uiszczone zostanie skutecznie wpis sądowy od skargi. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć tylko skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por. postanowienie NSA z 3 stycznia 2008 r, l OSK 1829/07, postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87).
Z powyższych względów na podstawie przepisu art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.