Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 listopada 2009 r. M sp. z o.o. została wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w wysokości 2.000 zł.
W dniu 18 listopada 2009 r. do sądu wpłynął wniosek skarżącej spółki o udzielenie pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka podała, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej z powodu kryzysu gospodarczego oraz zaległości w płatnościach kontrahentów spółki. Spółka wskazała, że kapitał zakładowy wynosi 230.000 zł, wartość środków trwałych -2.294.078, zł a w 2008 r. osiągnęła zysk w wysokości 221.684 zł. Nadto na czterech rachunkach bankowych spółki stan konta wygląda następująco: -39.906,98 zł, -724.490 zł, - 752.660 zł,, - 999.236,93 zł.
W uzupełnieniu złożonego wniosku spółka podała między innymi, że rozpoczęła spłatę kredytów inwestycyjnych w łącznej wysokości 1.628.000 zł. Obciążają ją koszty związane z inwestycjami (22.00o zł) i kredytami obrotowymi, które musiała zaciągnąć w grudniu 2008 r. Przyznane i odnawiane obecnie limity wynoszą łącznie 150.000 zł.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -dalej p.p.s.a.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Należy wskazać, że ciężar dowodu co do wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na podmiocie występującym z takim żądaniem, co jednoznacznie wynika z treści przytoczonego powyżej przepisu.
Wymaga podkreślenia, że od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą generalnie wymaga się podejmowania działań z zachowaniem wyższego stopnia staranności. Dotyczy to również przewidywania konsekwencji wykonywanej działalności w postaci konieczności prowadzenia postępowań sądowych i ponoszenia związanych z tym kosztów. W tym kontekście należy również podkreślić, że przyznanie prawa pomocy osobie prawnej zostało w znacznym zakresie pozostawione uznaniu sądu administracyjnego. Osoba prawna obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także, że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków (zob. Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. 2 wyd., Warszawa 2006, s. 504, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2008 r., l GZ 147/08, Lex nr 479137).
Wymaga podkreślenia, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż skarżąca spółka funkcjonuje w obrocie gospodarczym, a zatem utrzymuje pewien poziom płynności finansowej. Spółka osiąga bowiem dochód, spłaca należności z tytułu różnych kredytów, ponosi koszty związane z inwestycją (22.000 zł miesięcznie). Z wyciągów z rachunków bankowych wynika, że wpływają na jej konto należności od kontrahentów spółki. Wysokość wpisu od skargi (2.000 zł) nie jest wysoka w porównaniu z innymi bieżącymi kosztami działalności spółki.
W tym kontekście należy wskazać, że realizacja przez osobę prawną określonego celu gospodarczego nie ma pierwszeństwa przed uiszczeniem należności związanych ze wszczęciem i prowadzeniem postępowania sądowo administracyjnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 20008 r., II OZ 682/08, Lex nr 493715).
Zważyć również trzeba, że przedsiębiorstwo, które nie wykazało, iż utraciło płynność finansową i nadal funkcjonuje w obrocie gospodarczym, nawet pomimo trudności finansowych powinno partycypować w kosztach postępowania sądowego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r., l OZ 208/08, Lex nr 477191).
Nie można także pominąć, że nawet ewentualne wykazywanie straty nie oznacza spełnienia przesłanki warunkującej przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Strata jest jedynie nadwyżką sumy kosztów uzyskania przychodów nad osiągniętymi przychodami.
W judykaturze stwierdzono, że strata wynikająca z zeznań podatkowych i bilansu jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, nie oznacza natomiast braku środków finansowych, a co za tym idzie, sama ta okoliczność nie warunkuje potrzeby udzielenia pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2008 r., l GZ 260/08. Lex nr 479125).
Również wysokość kapitału zakładowego i wysokość środków trwałych a także fakt osiągnięcia przez spółkę zysku w 2008 r. przemawia przeciwko uwzględnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W konkluzji należy zatem stwierdzić, że wniosek M spółki z o.o. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.