Uzasadnienie
Dnia 21 września 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęło pismo E.S., w którym zwrócił się z prośbą o ponowne rozpatrzenie sprawy odszkodowania za straty poniesione z tytułu wydania decyzji o warunkach zabudowy. Odpowiadając na wezwanie Sądu do sprecyzowania powyższego pisma, E.S. pismem z dnia [...] września 2012r. złożył skargę na błędną jego zdaniem decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...], którą organ ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wolnostojącego oraz zbiornika bezodpływowego na ścieki bytowe, na działce o numerze ewidencyjnym [...], na rzecz E.S..
Dnia 3 października 2012r. skarga E.S. został przesłana przez Sąd do Burmistrza, celem udzielenia odpowiedzi na skargę, a następnie przesłania do WSA w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270).
Następnie w dniu 22 października 2012r. (data prezentaty) do WSA w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga E.S. wraz z odpowiedzią na skargę udzieloną przez organ oraz aktami administracyjnymi sprawy.
W odpowiedzi Burmistrz przedstawił kolejno podejmowane czynności w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia przepis art. 52 § 2 nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Wyczerpanie środków zaskarżenia stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno bowiem zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy. Nie może zostać również uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynność, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym (T. Woś, H. Krysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 267).
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga E.S. z dnia [...] września 2012r., uzupełniona następnie pismem z dnia [...] września 2012r. została wniesiona na decyzję Burmistrza z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] wydaną przez ten organ w pierwszej instancji. O możliwości złożenia odwołania od decyzji w terminie 14 dni do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Burmistrza, skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonej decyzji. Analiza akt administracyjnych sprawy wykazała, że z możliwości tej skarżący nie skorzystał.
W świetle przywołanych przepisów oraz poglądów literatury wniesienie skargi do Sądu z naruszeniem zasady instancyjności uznać należało za niedopuszczalne.
W konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.