Uzasadnienie
M.J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] października 2014r. nr [...] w przedmiocie uznania wypłaconych świadczeń rodzinnych za świadczenia nienależnie pobrane.
W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2014r. Sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania w piśmie procesowym, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, okoliczności uzasadniających ww. wniosek przez wykazanie, iż w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.).
W dniu 13 stycznia 2014r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo skarżącej, w którym przedstawiła swoją trudną sytuację materialną, która uniemożliwia jej zwrot pobranych świadczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Powołany przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Oznacza to zatem, że możliwość uwzględnienia wniosku w tym przedmiocie uzależniona jest od niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej (vide: postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2014 roku, sygn. akt II FZ 394/14).
Podkreślić w tym miejscu należy, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi.
W pierwszej kolejności podnieść trzeba, iż wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, w sposób dowolny lub przymusowy, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Przedmiotem wykonania jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego realizacji, polegające na działaniu, zaniechaniu, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego.
Podsumowując, wstrzymanie wykonania aktów na podstawie regulacji art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może dotyczyć tylko tych aktów administracyjnych, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (por. J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wyd. LexisNexis Warszawa 2008, str. 216-217).
Analizując treść zaskarżonej decyzji w przedmiocie uznania wypłaconych świadczeń rodzinnych za świadczenia nienależnie pobrane stwierdzić należy, iż nie ma ona przymiotu wykonalności. Decyzja w tym przedmiocie oznacza, że pobrane przez stronę przedmiotowe świadczenie rodzinne zostało wypłacone mimo niespełnienia przesłanek do jego wypłaty. Ponadto wydana w niniejszej sprawie decyzja nie skutkuje tym, że strona ma obowiązek zwrócić pobrane świadczenie już w chwili obecnej. Nałożenie na stronę obowiązku zwrotu musi bowiem poprzedzić wydanie przez organ ostatecznej decyzji zobowiązującej do zwrotu świadczeń rodzinnych uznanych za nienależnie pobrane.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.