Uzasadnienie
6 listopada 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Z.C., w której jako przedmiot zaskarżenia wskazana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie decyzji Burmistrza z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] "o środowiskowych uwarunkowaniach..."
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 listopada 2015 r. skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez sprecyzowanie skargi i wyjaśnienie, czy przedmiotem skargi jest decyzja z dnia [...] września 2015 r. nr [...] wydana w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego prowadzonego z odwołania Z.C. czy też decyzja SKO z dnia [...] września 2015 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania W Sp. z o. o..
W odpowiedzi, w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. Z.C. wskazała, że przedmiotowa skarga dotyczy decyzji SKO z dnia [...] września 2015 r. nr [...] wydanej w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Kolejnym zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2015 r. wezwano skarżącą do podania w terminie 7 dni czy jej skarga dotyczy decyzji SKO z dnia [...] września 2015 r. nr [...], wydanej w sprawie innej osoby (którą to decyzję skarżąca wskazała w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r.), czy też decyzji SKO z dnia [...] września 2015 r. nr [...] (którą umorzono postępowanie odwoławcze po rozpoznaniu odwołania skarżącej), pod rygorem przyjęcia, że skarga dotyczy decyzji SKO z dnia [...] września 2015 r. nr [...], którą skarżąca wskazała w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r.
W związku z brakiem odpowiedzi na powyższe wezwanie, Sąd uznał, że przedmiotem skargi Z.C. z dnia [...] października 2015 r. jest decyzja SKO z dnia [...] września 2015 r. nr [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2016 r. Z.C. została wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skutecznie skarżącej w dniu 19 stycznia 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, wymagany wpis nie został przez skarżącą uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. oraz czy została prawidłowo opłacona.
Według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.
Mając na względzie powyższe przepisy, zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 19 stycznia 2016 r., o czym świadczy jej własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.
Z ustaleń dokonanych przez Sąd wynika, że pomimo upływu z dniem 26 stycznia 2016 r. wyznaczonego 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego, strona nie wpłaciła żądanej kwoty.
W konsekwencji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.