Uzasadnienie
Zaskarżonym przez D.B. pismem z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, odpowiadając na wniosek strony wyjaśniło, iż pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] udzieliło jej informacji, która z kolei odnosiła się do jego pisma z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] dotyczącego pisma z dnia [...] marca 2017r. nr [...], którym Kolegium stwierdziło, że nie jest organem właściwym do sprawowania kontroli nad działalnością Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy, w związku z czym wniesione w tym zakresie podanie przekazuje zgodnie z właściwością do Rady Miasta. Pismo Kolegium z dnia [...] lipca 2017 r. stanowi kolejne, w toku rozbudowanej wymiany korespondencji strony z organem, w ramach wniesionej w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 – dalej jako k.p.a.) skargi na działanie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy.
Nie odnosiło się ono do konkretnej sprawy administracyjnej, lecz stanowiło wyjaśnienie odnoszące się do wcześniejszych pism organu, u początku których znajduje się pismo, które wydane zostało w trybie art. 231 k.p.a. zgodnie z którym jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ. W tym konkretnym przypadku pismem z dnia [...] marca 2017 r. Kolegium powołując się na przepis art. 229 pkt 3 k.p.a. przekazało do Rady Miasta skargę D.B. na działanie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy. Kolejne pisma skarżącej kierowane do organu, poza żądaniem udzielenia jej pomocy, stanowią wyraz niezadowolenia z pracy w/w organu a także zawierają żądanie wyjaśnienia dlaczego jej pisma w tym zakresie przekazywane są do Rady Miasta. Są więc w dalszym ciągu korespondencją prowadzaną w trybie właściwym do rozpatrywania skarg wniesionych na podstawie art. 227 k.p.a.
Tymczasem – co już Sąd skarżącej wyjaśniał wielokrotnie - Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w rozumieniu Działu VIII k.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wnioski, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. nie zostały wymienione w art. 3 § 2 tej ustawy.
Oczywistym jest, że informacja dotycząca skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. ani kolejne pisma stanowiące jedynie dodatkowe wyjaśnienie w tym zakresie, nie są żadnym z aktów wymienionych w przywołanym wcześniej art. 3 § 2 pkt 1-9 oraz w § 2a ustawy z dnia 31 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369). Nie odnoszą się one w sposób władczy do praw i obowiązków strony, w taki sposób, że mogą kształtować jej sytuację prawą. Skargi określone w art. 227 k.p.a. nie mogą mieć bezpośredniej skuteczności procesowej w zakresie władczego rozstrzygania przez organ o prawach i obowiązkach stron postępowania. Oznacza to, że zaskarżone w niniejszej sprawie pismo nie mieści się w zakresie kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych.
Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to skargę tę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.