Uzasadnienie
Dnia 30 grudnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła, przekazana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, skarga D.B., którą zaskarżone zostało pismo tego organu z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] o przekazaniu do Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej odwołania od decyzji tego organu, celem wypowiedzenia się w trybie art. 132 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodek postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie toku instancji. Organ wskazał, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, bowiem w sprawie nie toczy się postępowanie administracyjne, podlegające rozstrzygnięciu orzeczeniem, od którego przysługiwał by stronie środek odwoławczy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Każdorazowo badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności, w ramach której Sąd bada przede wszystkim czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego określonej przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie ppsa, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.
Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało odwołanie D.B. do Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej celem wypowiedzenia się trybie art. 132 k.p.a., zgodnie z którym organ I instancji może w ramach tzw. autokontroli uwzględnić wniesione przez stronę odwołanie. Przekazanie odwołania w celu zbadania podstaw zastosowania w sprawie art. 132 k.p.a oraz ewentualnego przesłania stanowiska organu I instancji wraz z aktami sprawy stanowi wprawdzie czynność materialno - techniczną, ale nie podlegającą zaskarżeniu. Stanowi o wypełnieniu obowiązków wynikających z przepisów prawa, a obciążających organ i nie odnosi się bezpośrednio do praw i obowiązków strony. Służy ono zapewnieniu organowi I instancji możliwości skorzystania z trybu autokontroli, a także, w przypadku gdy brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania w trybie art. 132 k.p.a., ustaleniu stanowiska tego organu oraz zgromadzenia akt administracyjnych.
Wskazana czynność materialno – techniczna służy realizacji zasady ekonomiki postępowania jurysdykcyjnego wyrażonej w art. 12 k.p.a. a także koncentracji materiału dowodowego, w przypadku wypełnienia przez organ zobowiązania dot. przekazania akt administracyjnych. Tym samym przekazanie odwołania do organu I instancji nie ma cech czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z przyczyn oczywistych, nie może być uznane również za decyzję administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 ppsa), czy też postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa) oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 ppsa. Tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.
Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast § 3 tego przepisu wskazuje, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W świetle powyższych okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowił jak w sentencji.