Uzasadnienie
W dniu 10 listopada 2015 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M.W..
W wyniku podjętych wstępnych czynności procesowych, Sąd przyjął, że przedmiotem w/w skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] wydana w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego prowadzonego z odwołania J.K. od decyzji Burmistrza z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] wydanej w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko polegającego na wymianie elementów modułowych linii technologicznej papy Zakładu W spółka z ograniczoną odpowiedzialnością posadowionego na działce nr ewid. [...] zlokalizowanej w miejscowości [...].
Na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia 2016 r. skarżąca została wezwana, do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało przesłane przesyłką poleconą na adres wskazany w skardze. Przesyłka pocztowa została zwrócona przez urząd pocztowy z adnotacją o nie podjęciu jej w terminie, dnia 9 lutego 2016 r. (data wpływu do Sądu – 11 lutego 2016 r.). Zgodnie z art. 73 § 4 w zw. z § 1 Sąd uznał przesyłkę za skutecznie doręczoną w dniu 5 lutego 2016 r.
W dniu 11 lutego 2016 r. wpłynęło do Sądu – nadane dnia 9 lutego 2016 r. – pismo skarżącej, w którym zwróciła się o kierowanie korespondencji na inny, niż uprzednio wskazany, adres.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest zawsze obligatoryjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Jednym z warunków ustawowo określonych nadania skardze biegu, jest uiszczenie opłaty sądowej. Zgodnie bowiem z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powyższego wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.
W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w niniejszej sprawie przesłano listem poleconym, na adres wskazany w skardze. Przesyłka ta została uznana za skutecznie doręczoną w trybie wynikającym z art. 73 § 4 w zw. z § 1 p.p.s.a. Zgodnie z przywołanym przepisem, w razie niemożliwości doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, posmo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie pocztowym, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). W przypadku nie odebrania przesyłki pocztowej, doręczenie uważa się za dokonane skutecznie w ostatnim dniu terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. Skutek doreczenia w takiej sytuacji powstaje z mocy prawa. Sąd w tym zakresie nie musi podjąć żadnych dodatkowych czynności, w celu potwierdzenia doręczenia. W niniejszej sprawie doręczenie nastąpiło dnia 5 lutego 2016 r., ponieważ pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej (tzw. awizo), jak wynika z adnotacji na kopercie zwróconej przesyłki, miało miejsce dnia 22 stycznia 2016 r., a adresat przesyłki nie odebrał w terminie.
Jednocześnie Sąd zauważa, że o obowiązku poinformowania o zmianie adresu, strona została pouczona w piśmie z dnia 16 listopada 2015 r. (doręczone skarżącej 30 listopada 2015r.). Tymczasem skarżąca o zmianie swojego adresu poinformowała dopiero dnia 9 lutego 2016 r. (data nadania pisma). Informacja do Sądu dotarła dnia 11 lutego 2016 r.. Sąd nie miał wcześniej żadnej wiedzy o zmianie adresu, stad też korespondencję kierowaną na dotychczas wskazany adres, zgodnie z art. 70 § 2 p.p.s.a., należy uznać za prawnie skuteczną.
W konsekwencji, w niniejszej sprawie termin do dokonania czynności – uiszczenia wpisu sądowego upłynął skarżącej wraz z dniem 12 lutego 2016 r. Jak wynika z ustaleń sądu termin ten upłynął bezskutecznie, bowiem skarżąca nie uiściła żądanego wpisu sądowego.
Na marginesie Sąd wskazuje, że wprawdzie uznał J.K. za uczestnika postępowania (zarządzenie z dnia 22 lutego 2016r.), odstąpił jednak od wzywania skarżącej od uzupełnienia barku formalnego skargi w postaci złożenia odpisu skargi dla doręczenia uczestnikowi postępowania. Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego, wezwanie to pozbawione byłoby znaczenia prawnego, a prokurowałoby jedynie po stronie Skarbu Państwa oraz ewentualnie skarżących niepotrzebne koszty. Skuteczne dokonanie takiego ewentualnego wezwania, w tych okolicznościach sprawy i tak nie mogłoby doprowadzić do merytorycznego rozpatrzenia wniesionej skargi.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.