Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania Spółce prawa pomocy, z uwagi na niewykazanie ustawowych przesłanek uzasadniających zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe postanowienie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 16 marca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 157 akt).
Sprzeciw od ww. postanowienia został wniesiony w dniu 24 marca 2016 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym).
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r., usunięto braki formalne sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego strona albo jej pełnomocnik mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Zgodnie z § 2 wskazanego przepisu, sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie wskazany wyżej siedmiodniowy termin dla złożenia sprzeciwu nie został zachowany. Zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 16 marca 2016 r., a zatem termin do wniesienia sprzeciwu upływał z dniem 23 marca 2016 r. Tymczasem sprzeciw został nadany za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 24 marca 2016 r. (data stempla pocztowego).
Mając na uwadze powyższe Sąd postanowił, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., odrzucić sprzeciw jako spóźniony.