Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2007r. Wojewoda wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Rady Gmin nr II/4/06 z dnia [...] grudnia 2006r. w sprawie wyboru Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Rady Gminy.
W uzasadnieniu skargi Wojewoda wskazał, iż zaskarżona uchwała – jako podjęta w głosowaniu tajnym bezwzględną większością głosów - istotnie narusza prawo, tj. przepis art. 14 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym uchwały rady gminy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z uwagi na podnoszone istotne naruszenie prawa, Wojewoda wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.
Uznając złożoną skargę za zasadną, Rada Gminy w § 1 uchwały nr IV/25/07 tejże Rady z dnia [...] lutego 2007rt. w sprawie: odpowiedzi na skargę Wojewody z dnia [...] stycznia 2007r. na nieważność uchwał Nr II/4/06 i Nr II/5/06 Rady Gminy z dnia [...] grudnia 2006r., uwzględniła w całości złożoną przez Wojewodę skargę. W konsekwencji, uchwałą nr V/37/07 z dnia [...] marca 2007r. Rada Gminy uchyliła zaskarżoną przez Wojewodę uchwałę nr II/4/06.
Z uwagi na powyższe Wojewoda pismem nr [...] z dnia [...] marca 2007r. skargę cofnął.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Rada Gminy podejmując czynności w trybie autokontroli, uwzględniła w całości skargę Wojewody i uchyliła zaskarżoną uchwałę nr II/4/06 z dnia [...] grudnia 2006r. w sprawie wyboru Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Rady Gminy.
W związku z uchyleniem zaskarżonej uchwały Wojewoda oświadczył, iż cofa skargę.
Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 60 ppsa skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże – co do zasady – sąd. Należy mieć bowiem na względzie, iż postanowienia art. 60 wiążą się z zakresem obowiązywania w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady dyspozycyjności, rozumianej jako przyznane stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzania przedmiotem tego postępowania oraz do rozporządzania uprawnieniami procesowymi, jakie przysługują im na mocy przepisów procesowych.
Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego stanowi samodzielną przesłankę umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Podnieść jednak trzeba, iż poddając kontroli skuteczność cofnięcia skargi sąd jest każdorazowo związany dyspozycją zdania trzeciego art. 60 ppsa, zgodnie z którym uznaje się tę czynność procesową za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa, bądź spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 60 in fine ppsa, wskazujące, że cofnięcie skargi było czynnością niedopuszczalną.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 161 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.