Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2021 r. sygn. akt II SPP/Go 105/21 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 1) oraz ustanowił adwokata (pkt 2).
Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika – adwokata D.K.
Po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 17 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Go 930/21 oddalił skargę A.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...]. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, na skutek złożonego wniosku, doręczono pełnomocnikowi skarżącego 22 marca 2022 r. (z.p.o. – k. 77 akt sądowych).
W dniu 23 marca 2022 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego złożyła do tut. Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Jednocześnie wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części.
Zarządzeniem z dnia 30 marca 2022 r. Sędzia sprawozdawca stwierdził, że ww. opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności.
Wobec powyższego należy zważyć, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn. Dz.U. 2019 r. poz.
- 18) – powoływane dalej jako "rozporządzenie".
Opłaty w sprawach przed sądami administracyjnymi zostały określone w § 21 tego rozporządzenia. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 tego przepisu opłaty te wynoszą w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (ust. 1 pkt 2 lit.b § 21 rozporządzenia).
Mając na uwadze treść ww. przepisów, przedmiot niniejszej sprawy oraz fakt, że ustanowiona z urzędu pełnomocnik reprezentowała skarżącego także w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyjąć 50% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia tj. 120 zł. Tak obliczoną kwotę wynagrodzenia na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia należało podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe okoliczności referendarz sądowy, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.