Uzasadnienie
W.S., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2018r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
W dniu 21 grudnia 2018r. skarżący nadesłał wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym - zwolnienia skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych i wyznaczenia adwokata.
Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Go 948/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę W.S. na ww. decyzję z uwagi na brak podpisu.
Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. skarżący drogą elektroniczną złożył zażalenie na powyższe postanowienie (k. 63 akt sprawy).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 lutego 2019 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez podpisanie zażalenia i nadesłanie jednego jego odpisu – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Strona została ponownie pouczona, że w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisów dopuszczających inny podpis niż własnoręczny.
Powyższe wezwanie skarżący odebrał osobiście w dniu 20 lutego 2019 r. (k. 71 akt sprawy) i braków zażalenia w wyznaczonym terminie nie uzupełnił.
Z kolei zarządzeniem z dnia 8 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Go 948/18, referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Sprzeciw skarżącego od ww. zarządzenia referendarza sądowego wpłynął do WSA w Gorzowie Wlkp. w dniu 22 lutego 2019 r. drogą elektroniczną.
Pismem sądowym z dnia [...] marca 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni braku formalnego sprzeciwu poprzez jego własnoręczne podpisanie. Jednocześnie został pouczony, że nieusunięcie braków formalnych w terminie spowoduje odrzucenie sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Powyższe wezwanie skarżący odebrał osobiście w dniu 8 marca 2019 r. i braków sprzeciwu w wyznaczonym terminie nie uzupełnił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej określanej jako p.p.s.a.) na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego (w przypadkach przewidzianych tą ustawą) przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (§ 2). Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 (art. 197 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Według treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo składane do sądu winno zawierać podpis strony je wnoszącej.
Kolejnym wymogiem formalnym pisma procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest załączenie jego odpisów do doręczenia pozostałym stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.).
W przypadku, gdy zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wyżej wskazanych warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.), pod rygorem odrzucenia zażalenia. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie zawierające braki formalne w postaci braku własnoręcznego podpisu oraz braku jednego jego odpisu. W związku z powyższym skarżący został wezwany przez Sąd do uzupełnienia ww. braków (zarządzenie z dnia 12 lutego 2019 r.). Pomimo skutecznego doręczenia wezwania w dniu 20 lutego 2019 r., skarżący nie usunął braku formalnego zażalenia.
Wobec powyższego, Sąd zobowiązany był zażalenie odrzucić, o czym orzekł na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., w pkt 1 postanowienia.
Odnosząc się natomiast do złożonego sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 8 lutego 2019 r. wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. do czynności wykonywanych przez referendarza sądowego należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania.
Od zarządzeń referendarza o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania strona może wnieść do właściwego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia (art. 259 § 1 p.p.s.a.). Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.).
Złożony w dniu 22 lutego 2019 r. przez skarżącego drogą elektroniczną sprzeciw od ww. zarządzenia referendarza sądowego dotknięty był brakiem formalnym, nie zawierał bowiem własnoręcznego podpisu strony. Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 4 marca 2019 r. skarżący został wezwany do jego uzupełnienia poprzez podpisanie sprzeciwu - w terminie 7 dni. Jednocześnie skarżący został pouczony, że nieusunięcie braków formalnych w terminie spowoduje odrzucenie sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Wezwanie to zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 8 marca 2019 r., a w wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła braków sprzeciwu.
Sąd po raz kolejny wskazuje, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowo-administracyjnym, z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a., nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego podpisem elektronicznym. Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt I OPS 10/13, LEX nr 1459207.
Wobec powyższego, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw należało odrzucić, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.