Uzasadnienie
W dniu 21 grudnia 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga A.C. i T.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011r. nr [...], którym organ, działając na podstawie art. 17 pkt 1 oraz art. 26 § 2 i § 3 w związku z art. 24 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, wyznaczył Wójta Gminy jako organ właściwy do załatwienia wniosku w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości stanowiącej działkę o nr ewid. [...], w tym o podjęcie zawieszonego postępowania.
W skardze skarżący podnieśli, że nie ma podstaw, aby Kolegium powoływało się na art. 25 w związku z art. 24 pkt 1 kpa, a ponadto nie ma przeszkód, aby Urząd Miejski wydał decyzję o podziale działki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie, względnie o oddalenie skargi, uzasadniając swoje stanowisko tym, że na zaskarżone do Sądu postanowienie nie przysługuje zażalenie ani wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w związku z czym można je zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Na wstępie należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.).
Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. Obejmuje on:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie przez stronę skarżącą aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.
W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W przedmiotowej sprawie A. i T.C. wnieśli skargę na postanowienie SKO, na które zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej kpa, nie przysługuje zażalenie. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Żaden z przepisów kodeksu nie daje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie wydane przez organ w trybie art. 26 § 2 kpa, więc strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może je zaskarżyć odwołując się od decyzji kończącej postępowanie, co wynika wprost z art. 142 kpa (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2009r., sygn. akt II OSK 1900/09, Lex nr 582861).
Skoro zatem na zaskarżone w niniejszym postępowaniu postanowienie o wyznaczeniu Wójta Gminy do załatwienia wniosku dotyczącego zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości, którego podstawa prawną był m. in. art. 26 § 2 kpa, nie przysługuje zażalenie w administracyjnym toku instancji, to tym samym postanowienie to, nie mieszcząc się katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych ujętym w art. 3 § 2 p.p.s.a., nie może być przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego.
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.