Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2021 r. M.P., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] utrzymującą w całości w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] ustalającą opłatę adiacencką w wysokości 41.930,40 zł w związku ze wzrostem wartości nieruchomości wskutek podziału działki oznaczonej numerem [...] położonej w obrębie [...] i zobowiązującą M.P. do jej wniesienia w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna.
W skardze, powołując się na art. 61 § 2 i art. 61 § 3 p.p.s.a., skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go faktem, iż wykonanie decyzji może niekorzystnie wpłynąć na interesy majątkowe skarżącego, bezpodstawnie uszczuplając jego majątek.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] października 2021 r., nr [...] odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przy czym znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej jako CBOSA).
Ciężar dowodu spoczywa w tym przypadku na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego sprawie spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich uprawdopodobnienie w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Dlatego tak ważne jest poparcie wniosku twierdzeniami, tezami oraz dokumentami uprawdopodabniającymi zasadność uwzględnienia wniosku. Z kolei brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w istocie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. Weryfikacja twierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi skarżącemu znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki, musi odbyć się z uwzględnieniem szczegółowych informacji, dokumentów uprawdopodabniających to twierdzenie. Tymczasem wnioskodawca formułując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniósł jedynie, że jej wykonanie może niekorzystnie wpłynąć na interesy majątkowe skarżącego, bezpodstawnie uszczuplając jego majątek. Przy czym skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób tego twierdzenia.
Skarżący nie powołał konkretnych okoliczności, które świadczyłyby o zasadności zgłoszonego żądania, nie wykazał, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na jego sytuację. Konieczność poniesienia przez stronę znacznych kosztów w związku z uiszczeniem opłaty adiacenckiej nie stanowi sama w sobie okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zatem przyjąć, że wnioskodawca nie uzasadnił złożonego wniosku w odniesieniu do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Trzeba przy tym pamiętać, iż obowiązek o charakterze pieniężnym, a takiego dotyczy niniejsza sprawa, ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi (por. postanowienie NSA z 23 sierpnia 2011 r., II GSK 1562/11).
W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.