Uzasadnienie
R.K. prowadzący działalność gospodarczą "P" R.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów obowiązujących w transporcie drogowym w wysokości 10.000 zł.
Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu m.in. o przepis art. 92a ust. 1, 6, 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm. – określanej dalej jako u.t.d.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Zgodnie natomiast z art. 13 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Właściwość miejscową sądów administracyjnych określa art. 13 § 2 p.p.s.a. W myśl tego przepisu do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 ppsa).
W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm.). W myśl § 1 tegoż rozporządzenia rozpoznanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a u.t.d., przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
W niniejszej sprawie skarżący prowadzi działalność gospodarczą z siedzibą w [...], w województwie wielkopolskim. Tym samym sądem właściwym do rozpoznania jego skargi, jest w myśl powołanych powyżej przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 10 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.) sądem właściwym dla obszaru województwa wielkopolskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.
Na marginesie dodać należy, iż skarżący wniósł przedmiotową skargę kierując się pouczeniem organu zawartym w końcowej części zaskarżonej decyzji. Jednakże błędne pouczenie organu pozostaje bez wpływu na zasady określania właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych. Przy czym błędne pouczenie nie naruszyło w żaden sposób praw skarżącego do Sądu, gdyż przedmiotowa sprawa podlega nadal rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny.
W świetle powyższego, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.