Uzasadnienie
Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 Kodeksu postępowania administracyjnego zawiesił postępowanie o przyznanie uprawnienia określonego w ustawie z 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.).
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył skarżący, który wyraził swoje niezadowolenie z otrzymanego postanowienia i zwrócił się o przyznanie świadczenia o jakie się ubiega.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. postanowieniem z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy swoje pierwsze postanowienie o zawieszeniu prowadzonego postępowania
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wyraził swoje niezadowolenie z otrzymanego postanowienia i w dalszym ciągu domaga się przyznania należnego jego zdaniem świadczenia.
Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. w odpowiedzi na skargę wystąpił o umorzenie postępowania. Jako powód umorzenia podał, że postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie przyznania H. G. wyżej wymienionego świadczenia. Jako uzasadnienie podjęcia zawieszonego postępowania podał, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 17 czerwca 2003 r. stwierdził niezgodność art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.) z art. 2 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a tym samym ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania.
Skarżący w piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego podtrzymał swoją skargę i w dalszym ciągu domaga się przyznania wnioskowanego świadczenia i powołał się na zły stan zdrowia swój oraz żony, który wymaga leczenia i zakupu leków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawny i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. Poz. 1270).
W konsekwencji oznacza to, że stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w art. 161 § 1 pkt. 1 i 2 wyżej wymienionego przepisu.
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 cytowanej ustawy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. postanowieniem z dnia [...] r. podjął zawieszone postępowanie, którego istotą jest rozstrzygnięcie o prawie H. G. do otrzymania świadczenia pieniężnego przysługującego w oparciu o postanowienia ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.). Podjęcie zawieszonego postępowania skutkuje tym, że organ administracji wykorzystał przysługującą mu z mocy art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a obecnie z tytułu art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi możliwość i uwzględnił w całości skargę. Oznacza także, że przedmiot postępowania sądowego już nie występuje, ponieważ postanowienie Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z [...] r. będące przedmiotem skargi do Sądu już nie wywołuje skutków prawnych, gdyż z mocy przywołanego postanowienia z [...] r. postępowanie administracyjne jest ponownie prowadzone.
W tym stanie faktycznym i prawnym wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż postępowania stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie do postanowień art. 201 § 1 wyżej wymienionej ustawy zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 tejże ustawy.
Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia należało postanowić jak w sentencji.