Uzasadnienie
Prezydent Miasta S.-Ś. decyzją z dnia 9 marca 1999 r. (...) udzielił pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części sklepu przemysłowego usytuowanego na parterze budynku mieszkalnego położonego w S.-Ś. przy ul. R. 14-16, należącego do Spółdzielni Mieszkaniowej w S.-Ś.
Od decyzji tej odwołanie wniosła Irena B.-C., właścicielka mieszkania własnościowego usytuowanego bezpośrednio nad adaptowanym pomieszczeniem sklepowym, podnosząc, że nie brała udziału w postępowaniu, a więc decyzja została wydana z naruszeniem art. 28 Kpa.
Zaskarżoną decyzją Wojewoda Ś. powołując się na art. 138 par. 1 pkt 3 Kpa umorzył postępowanie odwoławcze podnosząc, że odwołująca się nie jest stroną postępowania w sprawie o zmianę sposobu użytkowania lokalu znajdującego się w budynku spółdzielczym. Wskazał na orzecznictwo NSA w którym taki pogląd jest reprezentowany.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca w dalszym ciągu twierdziła, że w sprawie powinna występować w charakterze strony ponieważ przedmiotowa zmiana sposobu użytkowania dotyczy budynku, w którym znajduje się lokal mieszkalny do którego służy jej własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu.
Organ odwoławczy odpowiadając na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Równocześnie wskazał stronie na możliwość skorzystania z trybu przewidzianego w art. 221 par. 3 Kpa, który nie wymaga legitymowania się przez zainteresowanego przymiotem strony, a stwarza możliwość wszczęcia postępowania z urzędu celem zbadania w trybie nadzoru zgodności decyzji I instancji z prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia jest kwestia związana z ewentualnym przysługiwaniem przymiotu strony członkowi spółdzielni mieszkaniowej w sprawie o zmianę sposobu użytkowania lokalu należącego do tejże spółdzielni, a więc w sprawie opartej o przepisy prawa budowlanego.
Istotnie - jak to podkreślił organ odwoławczy - zagadnienie to zostało rozwiązane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wiązało się ono z oceną praw członka spółdzielni i za utrwalony należy uznać pogląd, że niedopuszczalne jest, aby przy unormowaniu praw i obowiązków członka spółdzielni w prawie spółdzielczym i w wydanym na jego podstawie statucie, ochrona jego praw realizowana była w oparciu o przepisy prawa budowlanego.
Jest to następstwem faktu, że to właśnie Spółdzielnia reprezentuje w obrocie publicznym i cywilnoprawnym członków spółdzielni, a członkowi spółdzielni przysługuje prawo, które jest także obowiązkiem, skorzystania z drogi wewnątrz spółdzielczej. Niewyczerpanie tej drogi prowadziłoby do konkurencyjności środków prawnych przysługującym członkom spółdzielni. Takie stanowisko zostało zajęte np. w wyroku NSA z dnia 25 kwietnia 1997 r. - II SA/Kr 325/96 - nie publ., jak i w wyroku z dnia 24 stycznia 1996 r. - IV SA 744-745/94 /OSP 1997 z. 4 poz. 82 z glosą St. Jędrzejewskiego/ - powołanym przez organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę. Skoro skarżącej nie przysługuje przymiot strony w sprawie o zmianę sposobu użytkowania lokalu w budynku należącym do spółdzielni, organ odwoławczy zasadnie umorzył postępowanie odwoławcze.
Zaskarżona decyzja odpowiada więc prawu, a zatem skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA z dnia 11 maja 1995 r. /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.