Uzasadnienie
Decyzja z dnia [...] roku nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta G. nakazał B.M. rozbiórkę nielegalnie ustawionego garażu betonowego typu Karlik przy ul. [...] w G., działka nr [...] i [...].
W uzasadnieniu swojej decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że na terenie, na którym znajdował się przedmiotowy garaż zlokalizowany był zespół [...] garaży blaszanych i [...] garaży betonowych typu Karlik, że garaże te zostały zlokalizowane na terenach stanowiących własność Gminy G. i Skarbu Państwa, który to teren był w użytkowaniu Kopalni Węgla Kamiennego A oraz, że do ich wzniesienia doszło w pierwszym kwartale [...] roku.
Dalej organ wskazał, że w trakcie prowadzonego postępowania ustalono, że żaden z użytkowników garaży nie posiada decyzji o pozwoleniu na budowę, co zgodnie z art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) stanowi samowolę budowlaną, a ponadto koliduje z istniejącym uzbrojeniem terenu tj. kanalizacją sanitarną i deszczową oraz przebiegiem kabli niskiego napięcia.
Ponadto organ pierwszej instancji ustalił, że lokalizacja przedmiotowego zespołu garaży jest niezgodna z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta G., który to teren przeznaczony był na strefę zieleni ogólnodostępnej i urządzonej.
Ponieważ pomimo wezwania B.M. nie przedstawił żadnej dokumentacji związanej z uzyskaniem pozwolenia na budowę, organ pierwszej instancji orzekł o rozbiórce na podstawie art. 48 prawa budowlanego.
W odwołaniu od tej decyzji skarżący nie negując zasadności nakazu rozbiórki, wnosił o odroczenie terminu wykonania tego nakazu.
Organ odwoławczy zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że art. 48 prawa budowlanego nie przewiduje wyznaczania terminów na dokonanie rozbiórki samowolnie wzniesionego obiektu, a zatem nie jest możliwe uwzględnienie w toku postępowania odwoławczego, złożonego w odwołaniu wniosku o odroczenie terminu rozbiórki. W pozostałej części organ odwoławczy podzielił argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji.
W skardze na tą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący wniósł o "odrzucenie nakazu rozbiórki".
W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotowy garaż jest obiektem tymczasowym w rozumieniu art. 29 pkt 5a prawa budowlanego i jako nie związany trwale z gruntem, nie wymaga pozwolenia na budowę.
Dalej stwierdził, że garaż został ustawiony [...] roku na podstawie ówczesnych planów budowy segmentów garażowych, co w jego przekonaniu dopuszczało możliwość takiego usytuowania jego garażu.
Zwrócił się również z prośbą o "przesunięcie decyzji" do czasu rozstrzygnięcia przetargu na zbycie gruntu, na którym znajduje się przedmiotowy garaż.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Ponadto ustosunkowując się do twierdzeń skarżącego, stwierdził, iż wskazywana przez niego data postawienia garażu nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż i tak nie upłynął pięcioletni okres, który umożliwiałby zastosowanie art. 49 ust. 1 prawa budowlanego. Odnośnie natomiast powoływanej przez skarżącego decyzji dotyczącej planu budowy garaży, organ stwierdził, że decyzja ta w żaden sposób nie jest decyzją o pozwoleniu na budowę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, która mogłaby uprawniać do wybudowania garażu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza w ocenie Sądu obowiązujących w dacie jej wydania przepisów prawa.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
W niniejszej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., jako organ odwoławczy, rozpatrując odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji. Także w ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w trakcie postępowania nie budzi wątpliwości co do okoliczności związanych z budową przedmiotowego garażu.
W szczególności stwierdzić należy, że jak sam skarżący przyznaje, garaż został przez niego ustawiony (wybudowany) w [...] roku bez pozwolenia na budowę.
Nie można przy tym zgodzić się z twierdzeniem, że przedmiotowy garaż jest obiektem tymczasowym, na wybudowanie którego nie było wymagane pozwolenie na budowę. Garaż jest bowiem obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 1 prawa budowlanego, a jego budowa nie została wyłączona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę (vide: art. 29 prawa budowlanego).
Zgodnie z obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji art. 48 Prawa budowlanego, właściwy organ miał obowiązek wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia.
W ustalonym stanie faktycznym z taką właśnie budową mamy do czynienia w niniejszej sprawie i organy nadzoru budowlanego nie miały możliwości dokonania wyboru innego trybu, aniżeli określony w art. 48 Prawa budowlanego.
W sprawie o nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego organ administracyjny jest obowiązany w szczególności ustalić fakt budowy, kiedy budowa miała miejsce i czy inwestor legitymuje się wymaganym pozwoleniem na budowę. Zdaniem Sądu takie ustalenia zostały poczynione i przepis art. 48 został prawidłowo zastosowany.
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje podnoszona przez skarżącego okoliczność, że garaż został przez niego postawiony w [...] roku, a nie jak organy ustaliły wcześniej - w [...] roku. Pięcioletni bowiem okres, o którym mowa w art. 49 Prawa budowlanego upłynąłby najwcześniej w [...] roku, podczas gdy decyzja nakazująca rozbiórkę wydana została w [...] roku i stała się ostateczna w [...] roku.
Wobec powyższego skarga nie mogła zostać uwzględniona przez Sąd i jako taka podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).