Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 12 maja 2005 r., sygn. akt II SA/Ka 1118/03

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Przewodniczący – Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska /spr./ Asesor WSA Rafał Wolnik
st. referent Magdalena Jankowska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 12 maja 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi A.F. na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy terenu

Sentencja

postanawia:

  1. umorzyć postępowanie sądowe

Uzasadnienie

W dniu [...] A.F. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] Nr [...] utrzymujące w całości postanowienie Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] Nr [...] w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pn. "budowa parkingu [...]" realizowanej przez A.S. na działce o numerze ewidencyjnym [...] w rejonie ulicy [...] w Z., w granicach terenu górniczego "[...]".

Pismem z dnia [...] skarżący A.F. wycofał swoją skargę na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

Skarga została wniesiona w dacie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.). Powyższa ustawa na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), z dniem 1 stycznia 2004 r. straciła moc obowiązywania. Stosownie do art. 97 § 1 wymienionej wyżej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Na zasadzie art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, a zatem skarżący dokonał skutecznego cofnięcia skargi i cofnięcie to należy uznać za dopuszczalne.

Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

su.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.