Uzasadnienie
W oparciu o akta sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustalił co następuje
Burmistrz Gminy K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w Gminie K., obręb [...], karta mapy 3, oznaczenie geodezyjne nr [...], objętej księgą wieczystą KW nr [...], stanowiącej współwłasność B. S., M.S. oraz E.P.
Zawiadomieniem z dnia [...] r. Urząd Gminy K. poinformował wyżej wymienionych o możliwości zapoznania się z operatem szacunkowym opracowanym w celu naliczenia opłaty adiacenckiej. Decyzją Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r. nr [...] ustalona została jednorazowa opłata adiacencka w wysokości: M.S. – [...] zł, B. S. – [...] zł oraz E.P.– [...] zł. Decyzja Zarządu Miejskiego w K. ustalająca jednorazową opłatę adiacencką została doręczona M.S. w dniu [...] r., a B.S. i E. P. w dniu [...] r.
W dniu [...] r. B. S. i M. S. wnieśli adresowane do Zarządu Miejskiego w K. pismo w którym wskazali, iż są "bardzo zaskoczeni oraz zmartwieni" decyzją w sprawie opłaty adiacenckiej, gdyż nikt ich o takiej opłacie nie informował, a jest to dla wyżej wymienionych bardzo duża kwota. Z tych powodów B.S. i M. S. wnieśli o umorzenie 50 % opłaty adiacenckiej oraz rozłożenie pozostałej części opłaty na raty.
Pismem z dnia [...] r. (doręczonym B. S. i M.S. w dniu [...] r.) Urząd Gminy K. poinformował o braku zgody na umorzenie opłaty adiacenckiej oraz możliwości rozłożenia całej opłaty na raty płatne w okresie do 10 lat.
Następnie Burmistrz Gminy K. postanowieniem z dnia [...]. nr [...] sprostował oczywistą omyłkę pisarską w treści Decyzji Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty adiacenckiej. Wyżej wymienione postanowienie zostało doręczone B.S., M. S. oraz E. P. w dniu [...] r.
W dniu [...] r. B.S. i M.S. wnieśli adresowane do Zarządu Miejskiego w K. pismo w którym wskazali, iż "odmowna decyzja Zarządu Miejskiego (...) jest wysoce niekorzystna". Przedstawiając swoją sytuację majątkową zgłosili także "wątpliwości do decyzji" Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r. nr [...], od której wyżej wymienieni "wnieśli odwołanie".
Za pismem Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r. nr [...] przekazano Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w C. odwołanie B.S. i M. S. od decyzji Zarządu Miejskiego w K. dnia [...] r. nr [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...] r. nr [...] zwróciło się do B.S. oraz M.S. o informację: "czy pismo z dnia [...] r. należy traktować jako odwołanie od decyzji z dnia [...] r. oraz czy pismo z dnia [...] r. jest odwołaniem od pisma Urzędu Gminy K. z dnia [...] r. "Pismem z dnia [...] r., wniesionym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. w dniu [...] r., B.S. i M.S. wyjaśnili, iż pismo z dnia [...] r. jest odwołaniem od decyzji Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r., a pismo z dnia [...] r. jest "odwołaniem od decyzji" Burmistrza Gminy K. z dnia [...] r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchyliło postanowienie Burmistrza Gminy K. z dnia [...] r. w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w treści Decyzji Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r. nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wskazało, iż właściwym do sprostowania decyzji jest Zarząd Gminy a nie Burmistrz, stąd postanowienie wydane w trybie art. 113 k.p.a. podjęte zostało przez organ niewłaściwy. Wobec powyższego Zarząd Miejski w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] sprostował oczywiste omyłki pisarskie w treści decyzji Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty adiacenckiej.
Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdziło, że odwołanie od Decyzji Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r. nr [...] ustalającej jednorazową opłatę adiacencką zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. i nie podlega rozpoznaniu. W uzasadnieniu wyżej wymienionego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. podniosło co następuje.
Decyzja Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r. nr [...] została doręczona M.S. w dniu [...] r. a B. S. w dniu [...] r. W zakreślonym przez art. 129 § 2 k.p.a. nie zostało wniesione pismo, z którego wynikałoby niezadowolenie zobowiązanych do uiszczenia opłaty z rozstrzygnięcia Zarządu Miejskiego w K. W terminie tym wpłynęła jedynie adresowana do Zarządu Miejskiego w K. prośba o umorzenie części opłaty adiacenckiej oraz rozłożenie pozostałej części tej opłaty na raty. Dopiero w odpowiedzi na pismo Kolegium z dnia [...] r. B.S. i M. S. wskazali, iż ich pismo z dnia [...] r. jest odwołaniem od decyzji Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty adiacenckiej. Stąd skład orzekający Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. uznał, iż data [...] r. (to jest data otrzymania odpowiedzi na pismo Kolegium) jest datą złożenia odwołania.
Wskazane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. zostało doręczone B.S. oraz M.S. w dniu [...] r.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodzili się B. S. i M.S., którzy w dniu [...] r. wnieśli do ówczesnego Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z siedzibą w Gliwicach skargę datowaną na dzień [...] r. W uzasadnieniu skargi wyżej wymienieni podnieśli, iż wszystkie odwołania od decyzji i postanowień wniesione zostały w terminie, w szczególności w dniu [...] r. wystąpili z pismem – odwołaniem do Zarządu Miejskiego w K., w którym wyrazili niezadowolenie co do wysokości opłaty adiacenckiej, jednocześnie wyrażając chęć zapłaty 50 % tej opłaty w ratach. Wraz ze skargą złożony został wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. i decyzji Zarządu Miejskiego w K., który został oddalony postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z siedzibą w Gliwicach z dnia 16 września 2002 r. sygn. akt II SA/Ka 1119/02.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. z dnia [...] r. nr [...] podtrzymało swoje stanowisko, zgodnie z którym pismo z dnia [...] r. nie jest odwołaniem. Kolegium wskazało, iż pismo to nie jest kierowane do organu drugiej instancji lecz Zarządu Miejskiego w K. i zawiera wyłącznie wniosek o umorzenie części opłaty adiacenckiej oraz rozłożenie pozostałej części na raty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) w zw. z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 – dalej: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Dla rozstrzygnięcia o zasadności wniesionej przez B. S. i M.S. skargi istotne jest ustalenie czy pismo wyżej wymienionych z dnia [...] r. jest odwołaniem od decyzji Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenie jednorazowej opłaty adiacenckiej. Zgodnie z art. 128 k.p.a. odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia, wystarczy jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Dla kwalifikacji pisma strony postępowania administracyjnego jako odwołania nie jest także wymagane posłużenie się przez stronę terminem "odwołanie".
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z pisma B.S. oraz M.S. z dnia [...] r. wynika niezadowolenie z wydanej przez Zarząd Miejski w K. w dniu [...] r. Decyzji nr [...] w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty adiacenckiej. Wskazuje na to treść pisma, a w szczególności zwroty: "jestem nią (to jest wyżej wymienioną decyzją Zarządu Miejskiego w K.– uwaga Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach) bardzo zaskoczona i zmartwiona, gdyż nikt mnie o takiej opłacie nie poinformował. Jak dla mnie jest to bardzo duża kwota".
Ocenę tutejszego Sądu, zgodnie z którą z treści pisma skarżących z dnia [...] r. wynika niezadowolenie z decyzji Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r. nr [...], potwierdza treść pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...]. Gdyby bowiem z pisma B.S. i M.S. z dnia [...] r. nie wynikało niezadowolenie z wyżej wskazanej decyzji to po stronie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. nie powstałaby wątpliwość czy pismo to należy traktować jako odwołanie, a która to wątpliwość legła u podstaw zapytania z dnia [...] r.
Takie skierowanie pisma z [...] r. do Zarządu Miejskiego w K. nie przesądza, iż nie miało ono charakteru odwołania. Odwołanie wnosi się bowiem do właściwego organu za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (art. 129 § 1 kpa), a w przypadku gdy organ do którego podanie wniesiono (odwołanie jest podaniem – art. 63 § 1 Kpa) jest niewłaściwy zastosowanie znajduje art. 65 § 1 kpa.
Wobec powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. błędnie – z naruszeniem art. 128 k.p.a. – przyjęło, iż pismo B.S. i M. S. z dnia [...] r. nie jest odwołaniem. Następstwem powyższego było wadliwe ustalenie, iż za odwołanie można uznać dopiero pismo skarżących wniesione w dniu [...] r. potwierdzające w swojej treści, iż pismo z dnia [...] r. jest odwołaniem od decyzji Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r. nr [...]. W konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wadliwie – to jest z naruszeniem art. 129 § 2 k.p.a. – przyjęło, iż odwołanie B. S. i M. S. od decyzji Zarządu Miejskiego w K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty adiacenckiej zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego o powołany przepis. Stąd zasadną jest wniesiona przez wyżej wymienionych skarga.
Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania znajduje uzasadnienie w treści art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
su.