Uzasadnienie
Decyzją z dnia 16 lutego 1998 r. (...) na wniosek Henryka R. Prezydent Miasta Ch. zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił pozwolenia na rozbudowę wewnętrznej instalacji gazowej do podłączenia kotła centralnego ogrzewania w lokalu nr 3 w Ch. przy ul. P. 4 - przy zachowaniu wymogu zabezpieczenia i uodpornienia wewnętrznej powierzchni przewodów spalinowych na destruktywne działanie spalin.
W odwołaniu od decyzji Henryk R. podał, że jest jedynie najemcą mieszkania komunalnego, stąd też bezpodstawnie nałożono na niego obowiązek zabezpieczenia i uodpornienia przewodów spalinowych na destrukcyjne działanie spalin w świetle ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych.
Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W motywach zaskarżonej decyzji podano, że inwestor uzyskał od zarządcy obiektu prawo do dysponowania nim w zakresie pozwalającym na rozbudowę wewnętrznej instalacji gazowej wraz z prawem włączenia się i wykorzystania do powyższego celu ściśle określonego przewodu kominowego. W tym wypadku nie chodzi też o remont, lecz o modernizację, mającą na celu dostosowanie będącego w dobrym stanie technicznym kanału do nowej funkcji, wynikającej z dobrowolnych zamierzeń inwestora. Zatem organ odwoławczy uznał, iż inwestor jest zobowiązany do doprowadzenia tego kanału do stanu zgodnego z wymogami technicznymi dla tego typu kanałów /par. 140 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46 ze zm./. Stanowisko to poparto nadto pismem Zakładu Komunalnego PGM z dnia 8 września 1995 r. w Ch., skierowanym do inwestora.
W skardze do Sądu Administracyjnego Henryk R. ponowił dotychczasową argumentację, iż do obowiązków najemcy nie należy ponoszenie kosztów remontu kominów. Skarżący podniósł nadto, że wydana przez Spółdzielnię Kominiarzy w Ch. opinia z dnia 1 września 1995 r., uaktualniona w dniu 13 stycznia 1998 r. stwierdza, że przewód kominowy nadaje się do podłączenia pieca etażowego gazowego co w istniejącej postaci. Zaświadczenie tej Spółdzielni z dnia 2 marca 1998 r. stwierdza, że przewód kominowy nadaje się do użytkowania, mimo że nie został zabezpieczony przed destrukcyjnym działaniem spalin. Zdaniem skarżącego, dla rozstrzygnięcia sprawy decydujące znaczenie winno mieć stanowisko kominiarzy. Z tych względów wniósł on o uchylenie decyzji w części nakładającej na niego obowiązek zabezpieczenia i uodpornienia przewodów spalinowych na destrukcyjne działanie spalin jako nałożony bez podstawy prawnej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek inwestora o udzielenie pozwolenia na budowę podlegał rozpatrzeniu na gruncie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. W sprawie tej organy nadzoru budowlanego nie mogły rozważać kwestii obowiązków stron umowy najmu lokalu mieszkalnego na tle ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /t.j. Dz.U. 1998 nr 120 poz. 787 ze zm./. Prawo budowlane nie pozostaje jednak w sprzeczności z tą ustawą, gdy idzie o obowiązki w zakresie utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym.
Usuwanie stwierdzonych nieprawidłowości co do stanu technicznego, czy zagrożenia bezpieczeństwa, należy bowiem do obowiązków właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego i wyłącznie do tych podmiotów mogą być kierowane nakazy organu administracji architektoniczno-budowlanej /art. 66 Prawa budowlanego z 1994 r./. Jednak kwestionowany przez skarżącego wymóg zabezpieczenia i uodpornienia wewnętrznej powierzchni kominów nie został nałożony w trybie art. 66 Prawa budowlanego.
Organy orzekające nie kwestionowały podnoszonej w skardze okoliczności, że przewody kominowe są w dobrym stanie technicznym. Wykonane one zostały przed wejściem w życie Prawa budowlanego z 1994 r. Tymczasem wymóg odporności wewnętrznej powierzchni przewodów odprowadzających spaliny mokre na ich destrukcyjne oddziaływanie został przewidziany w par. 140 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140 ze zm./. Po myśli par. 330 cyt. rozporządzenia, jego przepisów nie stosuje się, jeżeli m.in. przed dniem wejścia w życie /1 kwietnia 1995 r./ została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę, jednak z zastrzeżeniem par. 2 ust. 1 i par. 207 ust.
- 3. Tymczasem par. 2 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że przepisy stosuje się także przy przebudowie i modernizacji budynków i związanych z nimi urządzeniami budowlanymi.
Oznacza to, że budynki i urządzenia budowlane, przez które należy rozumieć m.in. instalacje gazowe /art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego z 1994 r./, zrealizowane na podstawie pozwolenia na budowę, udzielonego przed dniem 1 kwietnia 1995 r. nie muszą spełniać wymogów warunków technicznych z 1994 r. Jednak przy ich przebudowie i modernizacji, odbywającej się po wejściu w życie cyt. rozporządzenia, roboty budowlane muszą spełniać nowe warunki techniczne, nałożone przepisami tego rozporządzenia.
Trafnie zatem wskazał organ odwoławczy, iż doprowadzenie stanu technicznego przewodu spalinowego do wymogów z par. 140 ust. 4 cyt. rozporządzenia wynika z dobrowolnych zamierzeń inwestycyjnych, związanych z wprowadzeniem nowej funkcji tego przewodu przy rozbudowie wewnętrznej instalacji gazowej.
Niniejsze postępowanie administracyjne wszczęte zostało na wniosek skarżącego jako inwestora, ubiegającego się o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Wniosek ten podlegał zatem rozpatrzeniu na gruncie przepisów art. 32 i nast. Prawa budowlanego z 1994 r. Powołane przepisy operują wyłącznie pojęciem inwestora, który nie musi być właścicielem obiektu, jednak musi legitymować się prawem do dysponowania nim na cele budowlane, udzielonym przez właściciela lub zarządcę. Wszelkie rozstrzygnięcia organów administracji adresowane są do inwestora, a kwestia sposobu inwestowania, czy wzajemnych rozliczeń na tym tle, jest bez znaczenia dla rozpatrzenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę.
Obowiązkiem organu jest natomiast sprawdzenie rozwiązań projektowych w trybie art. 35 Prawa budowlanego, w tym zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami - także techniczno-budowlanymi i Polskimi Normami. Zdaniem Sądu, wydaje się, iż złożony projekt budowlany winien zawierać określenie sposobu powiązania instalacji gazowej z przewodem spalinowym - zgodnie z wymogiem par. 11 pkt 7 zarządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /M.P. 1995 nr 2 poz. 30/ obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Braki projektu budowlanego podlegały uzupełnieniu w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Skoro jednak organy orzekające udzielając pozwolenia na budowę, zatwierdziły projekt budowlany nie zawierający określenia sposobu powiązania instalacji z przewodem spalinowym, Sąd uznał, iż określenie dopiero w decyzji o pozwoleniu na budowę szczegółowego warunku prowadzenia robót budowlanych możliwe było w świetle art. 36 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. W każdym bądź razie, naruszenie powołanych przepisów nie miało wpływu na wynik sprawy, skoro wniosek inwestora uwzględniono.
Sąd Administracyjny nie podzielił też stanowiska skarżącego, iż dla rozstrzygnięcia sprawy decydujące znaczenie winna mieć opinia Spółdzielni Pracy Kominiarzy o zdatności do użytkowania przewodu kominowego bez zabezpieczenia przed destrukcyjnym działaniem spalin. Zamierzenie inwestycyjne musi spełniać wymogi Prawa budowlanego i powołanego przepisu par. 140 ust. 4 warunków technicznych, jak to wyżej stwierdzono. Sprawdzenie zgodności wniosku inwestora z przepisami prawa należy do organu, udzielającego pozwolenia na budowę. Skoro warunki techniczne, mające zastosowanie przy przebudowie i modernizacji obiektu budowlanego oraz urządzeń budowlanych nakładają wymóg zabezpieczenia i uodpornienia wewnętrznej powierzchni przewodów odprowadzających spaliny mokre na ich destrukcyjne oddziaływanie, bez spełnienia tego warunku nie było możliwe udzielenie pozwolenia na rozbudowę wewnętrznej instalacji gazowej.
Nie stwierdzając w tym stanie rzeczy naruszenia prawa Naczelny Sąd Administracyjny skargę oddalił na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.