Uzasadnienie
Prezydent Miasta C. decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 6 pkt 6 lit. b i art. 37k ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) odmówił przyznania W.S. świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu podał, że skarżący na dzień rejestracji udokumentował okres uprawniający do emerytury wynoszący [...], zatem nie spełnia wymogów do otrzymania wnioskowanego świadczenia.
Odwołanie od tej decyzji wniósł skarżący, który wyraził swoje niezadowolenie z otrzymanej decyzji i zwrócił się o ponowne rozpatrzenie jego wniosku, ponieważ nie dostarczył wszystkich dokumentów potrzebnych do uzyskania wnioskowanego świadczenia.
Wojewoda Ś. decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 33k ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6 poz. 56 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji tej wskazał, że w rozstrzygnięciu organu pierwszej instancji nie dopatrzył się naruszenia prawa.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wyraził swoje niezadowolenie z otrzymanych decyzji i podniósł, że z dniem [...] został zwolniony z firmy Firma A z powodu likwidacji stanowiska pracy. W trakcie rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w C. został poinformowany, że praca w gospodarstwie rolnym nie jest zaliczana do okresów ubezpieczenia emerytalnego, natomiast w trakcie pobytu w siedzibie powyższego organu w [...] uzyskał informację, że taka praca jest zaliczana i w dniu [...] ponownie wystąpił o obliczenie okresów lat pracy. W końcowej części skargi skarżący podniósł, że z powodu błędnego poinformowania przez pracownika organu administracji obecnie składa skargę do Sądu Administracyjnego.
Wojewoda Ś. w odpowiedzi na skargę wystąpił o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Skarżący pismem procesowym z dnia [...] cofnął wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawny i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270).
W konsekwencji oznacza to, że stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Po myśli art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż strona postępowania w sposób skuteczny cofnęła skargę. Przeprowadzona analiza cofnięcia skargi oraz zaskarżonej decyzji pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.
su.