Uzasadnienie
Po rozpatrzeniu wniosku Gminy W. decyzją z dnia [...] nr [...] Burmistrz W. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy sieci gazowej średniego ciśnienia na terenie miasta W. w obrębie ulic: S., Mo., G., K., Z., F., P., S., W., K., K., P., Z., S., F. oraz na terenie miasta B. w obrębie ulic. B. i R..
W odwołaniu od powyższej decyzji H.G. podała, iż uważa się za stronę postępowania, bowiem jej zdaniem, decyzja ustala warunki zabudowy nie tylko dla sieci gazowej, ale również adaptacji małej gastronomii, co w jej ocenie dotyczy baru "[...]", zlokalizowanego obok remizy OSP w W. – K. w pobliżu jej domu, zaś w tym zakresie nie został złożony wniosek.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wskutek odwołania H.G. uchyliło decyzję organu I instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia celem ustalenia kręgu stron postępowania, a w szczególności, czy przymiot strony służy odwołującej się.
Jednakże uwzględniając skargę Gminy W. wyrokiem z dnia [...] sygn. akt II SA/Ka 2322/99 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję organu odwoławczego. W motywach Sąd wskazał na obowiązek wyjaśnienia w pierwszym rzędzie legitymacji do wniesienia odwołania.
Jednocześnie Sąd wyraził pogląd, iż stroną w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy terenu mogą być właściciele lub użytkownicy sąsiednich działek, zaś właściciele (użytkownicy) gruntów dalej położonych, o ile zamierzona inwestycja dotyczy ich bezpośrednio, wywołując uciążliwe dla nich skutki. Wreszcie Sąd wyjaśnił, iż z odwołania H.G. wynikało niekwestionowanie ustalenia warunków zabudowy dla sieci gazowej, ale adaptacji małej gastronomii, czego decyzja organu I instancji nie dotyczyła.
Po ponownym rozpatrzeniu odwołania H.G. zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa w zw. z art. 28 Kpa. W uzasadnieniu organ II instancji podał, iż działki odwołującej się nie graniczą z terenem inwestycji, lecz są położone w odległości ok. 4 km, a przy tym decyzja organu I instancji nie dotyczy adaptacji małej gastronomii. Zatem organ odwoławczy uznał, iż H. G. nie może być uznana za stronę postępowania administracyjnego, gdyż sprawa nie dotyczy jej interesu prawnego.
W skardze do sądu administracyjnego H.G. wniosła o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w części dotyczącej "adaptacji remizy OSP oraz małej gastronomii" (pkt IIa – 141 decyzji organu I instancji). Zdaniem skarżącej, bezpodstawne umorzenie tego postępowania stanowi rażące naruszenie przepisów poprzez pozbawienie możliwości obrony jej praw i zmierza do legalizacji obiektu tymczasowego, podlegającego rozbiórce.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżona decyzja w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego nie narusza prawa.
Jak już wskazano w motywach wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II SA/Ka 2322/99, decyzja zapadła w niniejszym postępowaniu dotyczy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie sieci gazowej a nie – adaptacji małej gastronomii, co ma związek z funkcjonującym barem "[...]", którego działalność skarżąca kwestionowała. Negowany przez skarżącą zapis pkt IIa – 141 decyzji organu I instancji stanowi przytoczenie zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, objętego m.in. zamierzeniem polegającym na realizacji sieci gazowej. Oznacza to, iż inwestycja liniowa planowana jest na powyższym terenie, lecz w żadnym wypadku decyzja wydana w niniejszej sprawie nie może rodzić skutku prawnego w postaci legalizacji obiektu baru "[...]", jak błędnie rozumuje skarżąca. W niniejszej sprawie Sąd nie był też zobligowany do badania zgodności z prawem uchwały organu gminy w przedmiocie planu miejscowego, na podstawie którego następuje ustalenie warunków zabudowy.
Plan miejscowy jako akt prawa miejscowego może być natomiast przedmiotem skargi w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Tymczasem żądanie skarżącej dotyczyło właśnie wyeliminowania z obrotu prawnej decyzji organu I instancji w tej części, w której przytoczono zapis planu miejscowego, czyli w istocie zmierzało do kwestionowania aktu prawa miejscowego. Skutek ten nie może być jednak osiągnięty w drodze skargi na decyzję ustalającą warunki zabudowy terenu.
Jest przy tym poza sporem, iż działki o numerach geodezyjnych [...], [...] i [...] w W. przy ul. S., których właścicielem jest skarżąca, położone są w odległości ok. 4 km od projektowanej sieci gazowej. Stąd też prawidłowo organ odwoławczy uznał, iż skarżącej nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa w niniejszym postępowaniu.
Zamierzenie inwestycyjne nie może bowiem wywołać żadnych uciążliwych skutków dla nieruchomości skarżącej. Skoro w świetle art. 127 § 1 kpa, odwołanie od decyzji organu I instancji przysługuje stronie, zasadnie zaskarżoną decyzją umorzono postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Decyzja organu odwoławczego, będąca przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie, nie narusza zatem prawa. Podniesione w skardze okoliczności dotyczą zaś innych postępowań administracyjnych i nie mają żadnego związku z przedmiotem niniejszego postępowania.
W tej sytuacji skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
su