Uzasadnienie
Po rozpoznaniu wniosku M. P. z dnia [...] r. uzupełnionego pismem z dnia [...] r., wydaną z upoważnienia Prezydenta B. decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówiono przekształcenia w prawo własności prawa użytkowania wieczystego przysługującego M..w ¼ części do nieruchomości gruntowej położonej w B. przy ul. [...] obejmującej działkę nr [...] o pow. 262 m2, stanowiącej własność Gminy B. (Kw Nr [...] – Wydział IV Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w B.),związanego z prawem własności lokalu nr [...], wyodrębnionego w budynku położonym na tej nieruchomości. Jako podstawę prawną tej decyzji wskazał organ orzekający art. 1 ust. 1, 2 i 5 pkt 2a, art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U. z 2001 r. Nr 120 poz. 1299 – zwanej dalej ustawą o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego) oraz § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (Dz. U. Nr 157 poz. 1037).
Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ I instancji podał, że objęte postępowaniem prawo użytkowania wieczystego w odniesieniu do ułamkowej części nieruchomości stanowiącej własność Gminy B., zostało nabyte na podstawie umowy notarialnej z dnia [...] r. przez A. P. jako rekompensata za mienie zabużańskie. Wnioskodawca jest jego spadkobiercą zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] r. sygn. akt [...]. Oprócz lokalu wnioskodawcy w budynku przy ul. [...] w B. zostały wyodrębnione, stanowiące własność innych osób, jeszcze 3 inne lokale. Z własnością tych lokali związane jest także przysługujące tym osobom prawo użytkowania wieczystego działki. Do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności wymagane byłoby zatem złożenie wniosku o przekształcenie przez wszystkich współużytkowników wieczystych, który to warunek nie został spełniony. Nadto pozostali współużytkownicy wieczyści nabyli to prawo już po [...] r.
W odwołaniu od tej decyzji M. P. wniósł o jej uchylenie i wydanie decyzji uwzględniającej jego wniosek o przekształcenie, względnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy Prezydentowi Miasta B. do ponownego rozpatrzenia. Zarzucił, że nie cała nieruchomość przy ul. [...] w B. obciążona jest prawem użytkowania wieczystego oraz, iż jego zdaniem wymóg złożenia wniosków o przekształcenie przez wszystkich użytkowników wieczystych dotyczy jedynie sytuacji gdy wszyscy spełniają warunki do uzyskania takiego przekształcenia, która w niniejszej sprawie nie zachodzi. W konsekwencji stwierdził, że obowiązujące przepisy powinny być interpretowane w sposób umożliwiający uwzględnienie jego wniosku o przekształcenie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odwołania tego nie uwzględniło i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy orzeczenie organu I instancji z powołaniem się m.in. na treść art. 1 ust. 2 i 5 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia SKO podzieliło ustalenia faktyczne organu I instancji oraz ich ocenę prawną. W konsekwencji stwierdziło, że nie było możliwe uwzględnienie wniosku M. P. o przekształcenie, w sytuacji, gdy pozostali współużytkownicy wieczyści nieruchomości, których prawa są związane z własnością odrębnych lokali, nie złożyli wniosku o przekształcenie oraz gdy nabyli oni prawo użytkowania wieczystego już po [...] r.
W skardze do Sądu, oraz w odpowiedzi na skargę, strony powtórzyły argumentację prezentowaną w postępowaniu odwoławczym. Skarżący dodatkowo stwierdził, że przy rozstrzyganiu sprawy Sąd powinien pominąć przepis bezsprzecznie sprzeczny z Konstytucją, a za takie uznać należy jego zdaniem, przepisy uniemożliwiające mu uzyskania prawa własności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza zdaniem Sądu obowiązującego prawa a tylko pod tym względem podlega ona kontroli w postępowaniu sądowym zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269). W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie ulega wątpliwości (zobacz zalegający w aktach administracyjnych odpis z Księgi Wieczystej KW Nr [...] Wydziału IV Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w B.), że w budynku na nieruchomości przy ul. [...] w B. oprócz lokalu nr., stanowiącego własność skarżącego, wyodrębnione są stanowiące własność innych osób, jeszcze 3 samodzielne lokale. Z lokalami tymi związany jest też udział w prawie użytkowania wieczystego tej nieruchomości.
Skarżący nie kwestionuje także ustalenia, że prawo użytkowania wieczystego osoby te nabyły już po [...] r. W tej zaś sytuacji nie może również daniem Sądu ulegać wątpliwości, że nie zostały spełnione określone w art. 1 ust. 5 w zw. z ust. 2 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przesłanki do uwzględnienia wniosku skarżącego. Jak to bowiem zasadnie stwierdziły organy obu instancji, a co wynika wprost z treści w/w przepisów, wniosek o przekształcenie musieliby złożyć (w terminie do 31 grudnia 2002 r.) wszyscy współużytkownicy wieczyści, przy jednoczesnym spełnieniu warunku, że wszyscy oni (lub ich poprzednicy prawni) nabyli prawo użytkowania wieczystego przed dniem [...] r. Te zaś warunki w niniejszej sprawie nie zostały spełnione skoro wniosek o przekształcenie złożył tylko skarżący i tylko on nabył prawo użytkowania wieczystego przed dniem [...] r. (spadek po jego dziadku A. P. otworzył się dnia [...] r.)
Wbrew stanowisku skarżącego przepisy te mają zastosowanie nie tylko do sytuacji gdy wszyscy współużytkownicy wieczyści spełnili przesłanki do przekształcenia (pomijając wymóg złożenia w odpowiednim terminie wniosku), co wynika wprost z treści art. 2 ust. 5 pkt 2a omawianej ustawy. Dowolne jest też zdaniem Sądu twierdzenie skarżącego, że omawiane przepisy są bezsprzecznie niezgodne z Konstytucją RP. Statuowana w art. 64 Konstytucji RP ochrona własności ma bowiem zastosowanie również do własności przynależnej jednostkom samorządu terytorialnego.
Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).