Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. A. i H. R. zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. o sprawdzenie legalności przybudówki dobudowanej do domu jednorodzinnego w R. przy ulicy [...] należącego do Pani M. C. Wyjaśnili, że przybudówka wraz z dachem zachodzi na ich działkę.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie, przeprowadził oględziny i po ustaleniu stanu sprawy decyzją z dnia [...] r. nakazał M. C.: przeprowadzenie rozbiórki części okapu dachu przybudówki od strony granicy z posesją Państwa H. i A. R., zamurowanie otworów okiennych w elewacji obiektu od strony granicy z działką nr [...], przedstawienie inwentaryzacji powykonawczej przybudówki dobudowanej do istniejącego budynku mieszkalnego wraz z oceną stanu technicznego, wyznaczając termin do dnia 30 czerwca 2002 r. W podstawie prawnej decyzji przywołał art. 51 ust. 1 pkt 2 w powiązaniu z art. 51 ust. 4 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego. W obszernym uzasadnieniu wyjaśnił, że prace przy realizacji przybudówki wykonane zostały w sposób samowolny z naruszeniem przepisów prawa budowlanego.
Podniósł, iż ustalono, że M. C. rozpoczęła budowę w latach siedemdziesiątych, przy czym kontynuowała prace bez wymaganej prawem decyzji. Powołując się na orzecznictwo sądowe w tym zakresie, organ uznał, że mogąc zastosować w przedmiotowym przypadku art. 48 prawa budowlanego, powinien prowadzić postępowanie na podstawie art. 50 i 51 prawa budowlanego. Po ustaleniu, że okna przybudówki, znajdując się w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z sąsiednią nieruchomością, oraz dach przybudówki wybudowane zostały niezgodnie z obowiązującymi warunkami technicznymi, postanowił jak w sentencji decyzji. W celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem zobowiązał właścicielkę do przedłożenia inwentaryzacji wraz z oceną techniczną tej przybudówki.
W dniu [...] r. M. C., nie kwestionując zasadności tej decyzji, złożyła pismo, w którym zwróciła się o przesunięcie terminu, gdyż nie posiada środków finansowych na wykonanie nałożonego obowiązku. Dodała, że duże kwoty przeznacza na lekarstwa, nie może liczyć na pomoc dzieci, ale "..będę się starać niedociągnięcia uzupełnić".
Decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. zmienił swoją poprzednią decyzję w taki sposób, że termin wykonania nałożonych obowiązków wyznaczył na dzień [...] r.
W dniu [...] r. M. C. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie. Podniosła, że powyższa decyzja wydana została z rażącym naruszeniem art. 49 prawa budowlanego, gdyż jej budynek dawno został oddany do użytku, nie zagraża i przez lata nie zagrażał życiu i zdrowiu sąsiadów. Wyjaśniła, że jest sama i nie jest w stanie przeprowadzić nakazanych prac i robót. Dodała, że jest skłonna podporządkować się zaleceniom gminy, ale ktoś musi jej w tym pomóc a nie tylko egzekwować.
Postanowieniem z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził, że odwołanie Pani M. C. zostało wniesione z uchybieniem terminu, przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z powyższym odwołanie pozostawił bez rozpoznania. W uzasadnieniu wyjaśnił, że przedmiotową decyzję doręczono skarżącej w dniu [...] r. o czym świadczy zwrotne poświadczenie odbioru. Termin wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu [...] r., natomiast odwołanie zostało złożone przez zainteresowaną w Kancelarii Urzędu Miasta R. w dniu [...] r. Zatem odwołanie to zostało wniesione z uchybieniem terminu, pomimo prawidłowego pouczenia o czternastodniowym terminie do jego wniesienia. Dodał także, że skarżąca nie wniosła prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W skardze wniesionej do naczelnego Sądu Administracyjnego M. C. wniosła o uchylenie decyzji (postanowienia) [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. z dnia [...] r.
W uzasadnieniu przyznała, że termin złożenia odwołania został nieznacznie uchybiony. Dodała jednak, że nie z jej winy. Wyjaśniła, że jest inwalidką z chorobą ruchu, a nie może chodzić bez kul, a czasem nie może wstać z łóżka. Stwierdziła, że nałożony na nią obowiązek jest niesłuszny i niesprawiedliwy. Wyjaśniła, że pomieszczenia gospodarcze zostały wybudowane przez jej nieżyjącego męża, a na skutek złośliwości sąsiadów ma je obecnie burzyć lub przebudować, kiedy nie ma ku temu żadnych możliwości. Dodała jeszcze, że dom został wybudowany na starych fundamentach, które jedynie wzmocniono i zmodernizowano.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zachowanie określonego ustawowo terminu do wniesienia odwołania jest warunkiem jego skuteczności procesowej. Dodał, że od negatywnych skutków uchybienia terminu ustawowego strona może się bronić wyłącznie składając prośbę o przywrócenie terminu w trybie art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca nie wniosła prośby o przywrócenie terminu, wobec czego należało stwierdzić jak w zaskarżonym postanowieniu.
Na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2005 r. skarżąca podtrzymała swoje stanowisko zaprezentowane w skardze. Dodała, że nie jest w stanie oświadczyć, czy posiada potwierdzenie pism składanych w urzędzie. Dodała, że czyni to zawsze osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, że mimo, iż skarga została wniesiona pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), to jednak rozpoznać należało ją w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Postępowanie takie wynika z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), który stanowi, że "sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".
Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż brak jest, zdaniem Sądu, podstaw do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem obowiązującego prawa, a tylko pod tym względem podlega ono kontroli w postępowaniu sądowym, zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269).
Bezsporną w sprawie pozostaje okoliczność, że skarżąca osobiście w dniu [...] r. odebrała decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] r. Świadczy o tym dołączone do akt sprawy zwrotne poświadczenie odbioru tej decyzji. Dodać należy, że decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie środku odwoławczym, jego terminie i sposobie złożenia. A zatem odwołanie powinno być wniesione najpóźniej w dniu [...] r. (był do poniedziałek – dzień roboczy). Tymczasem jak wynika z prezentaty na tym odwołaniu, zostało ono złożone w Kancelarii Urzędu Miasta R. w dniu [...] r. (we wtorek). Skarżąca nie złożyła innego dowodu potwierdzającego fakt złożenia przedmiotowego odwołania w ustawowym terminie. W trakcie rozprawy przyznała i potwierdziła, że wszystkie pisma składa osobiście w urzędzie. Skarżąca nie wniosła także o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.
Złożenie takiego wniosku w skardze i to na dodatek odnoszącego się do decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. nie mogło odnieść skutku, gdyż zgodnie z przepisem art. 58 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego – prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do organu administracyjnego, jednocześnie z dopełnieniem czynności, dla której termin był określony, czyli wraz z odwołaniem.
W tych okolicznościach, dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd nie stwierdził naruszenia obowiązującego prawa. Zatem na uboczu rozważań musi pozostać kwestia oceny zgodności z prawem wymienionej decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r., jak również późniejszej z dnia [...] r.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) oddalił skargę.