Uzasadnienie
Na wstępie należy wskazać, iż z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie ustawy reformujące sądownictwo administracyjne, a to ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271). Zgodnie z art. 97 § 1 ostatniej z przytoczonych ustaw sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do treści art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba, że uzna on cofnięcie za niedopuszczalne, jako zmierzające do obejścia prawa lub powodujące pozostawienie w mocy czynności lub aktu dotkniętych wadą nieważności.
W piśmie z dnia 19 stycznia 2004 r. organ nadzoru – Wojewoda [...] cofnął skargę na zaskarżoną uchwałę Rady Powiatu w M. z dnia [...] r. nr [...], podzielając zasadność argumentów przytoczonych przez Radę Powiatu w jej odpowiedzi na skargę.
Ponieważ cofnięcie skargi wiązało Sąd, zaskarżona uchwała nie była dotknięta wadą nieważności, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało umorzyć postępowanie sądowe. Ponieważ organ nadzoru był zwolniony z kosztów sądowych, nie zachodziła potrzeba orzekania o zwrocie wpisu sądowego na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) w związku z art. 97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o (...).