Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 4 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Ka 2070/03

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Przewodniczący - Sędzia NSA Krzysztof Wujek Asesor WSA Iwona Bogucka Asesor WSA Barbara Orzepowska - Kyć (spr.)
Ewa Olender protokolant
Rozpoznanie
w dniu 4 lutego 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Państwowy Inspektor Sanitarny w K., na podstawie art.1 pkt. 2, art. 4 pkt. 5 ustawy 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 12, poz.

49) oraz §1, §7 i §10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.), orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u Z. B. choroby zawodowej - narządu słuchu wymienionej w poz. 15 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do tego rozporządzenia. Decyzję doręczono stronie w dniu [...] 2003 r.

Odwołanie od tej decyzji skierowane do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. Z. B. złożył osobiście w dniu [...] 2003 r. w siedzibie Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K.. W odwołaniu skarżący wskazał, iż prosi o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jako niezawinioną przyczynę zwłoki wskazał na ciągły stan chorobowy w związku z przewlekłą chorobą układu krążenia, oczekiwanie na chirurgiczne pomostowanie naczyń wieńcowych i narządów ruchu. Na potwierdzenie swojej choroby załączył wypisy z kliniki oraz kartę kwalifikacyjną do operacji.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., na podstawie art.134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), stwierdził, że odwołanie jest niedopuszczalne jako wniesione z uchybieniem 14 dniowego terminu do jego wniesienia.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż z dowodu doręczenia wynika, że decyzja została doręczona stronie w dniu [...] 2003 r. Odwołanie zostało złożone w dniu [...] 2003 r., a więc z uchybieniem 14 dniowego terminu do jego wniesienia. Strona nie tylko nie uprawdopodobniła, że przekroczenie terminu nastąpiło bez jej winy, ale w ogóle nie wniosła o przywrócenie terminu - podniósł na końcu organ odwoławczy.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. B. domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, że decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. otrzymał, gdy był chory na niewydolność krążenia i na dowód tego załączył wypisy z kliniki.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarga została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach przed 1 stycznia 2004 r. Z tą datą uległ zmianie stan prawny i stosownie do art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do § 1 pkt. 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w tej sytuacji jest właściwy do rozpoznania przedmiotowej skargi.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprowadza się do badania czy decyzje, postanowienia nie uchybiają przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo stanowiącym podstawę wznowienia postępowania, gdyż wówczas sąd władny jest uchylić zaskarżoną decyzję lub postanowienie (art. 145 § 1 pkt. 1 tej ustawy). Bada również czy akty te nie są dotknięte wadami skutkującymi ich nieważnością (art. 145 § 1 pkt. 2 ustawy). Przy tym zgodnie z art. 134 § 1 wymienionej ustawy sąd wykonując kontrolę nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną, co oznacza, że kontrola ta jest prowadzona z urzędu niezależnie od podniesionych w skardze okoliczności.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które to naruszenia w istotny sposób mogły wpłynąć na wynik sprawy. Polegały one na nie rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu, czyli naruszeniu art. 58 § 1 i 2 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Stosownie do regulacji art. 58 § 1 i 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa sądowego wniosek o przywrócenie terminu oraz czynność, do dokonania której był wyznaczony termin, mogą był zawarte w tym samym piśmie (por. wyrok NSA z 11 września 2001 r. sygn. akt I SA 637/00).

W rozpoznawanej sprawie decyzję doręczono stronie 14 maja 2003 r., termin do złożenia odwołania upłynął zatem 28 maja 2003 r. Odwołanie od decyzji strona złożyła dopiero w dniu 17 czerwca, a więc z uchybieniem terminu.

Z okoliczności przytoczonych przez skarżącego w odwołaniu złożonym po terminie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K., wynika, że skarżący wnosił o ponowne rozpoznanie sprawy i wskazał na przyczyny uchybienia terminu. Do odwołania dołączył dokumenty potwierdzające przyczyny uchybienia terminowi.

Pismo, w którym skarżący wskazuje na okoliczności mające świadczyć, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nie nastąpiło z jego winy, powinno być rozpoznane jako wniosek o przywrócenie terminu.

Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy winien uwzględnić zalecenia wynikające z powyższych rozważań Sądu i w pierwszym rzędzie odwołanie z dnia 17 czerwca 2003 r. rozpatrzeć jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania w trybie art. 58 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.

Uwzględnić winien również fakt, że zgodnie z treścią art. 134 tej ustawy, organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a nie niedopuszczalność odwołania.

Uwzględniając przytoczoną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 września 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.