Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] B.S., matka M.S. zwróciła się do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. o wydanie orzeczenia niezbędnego dla uzyskania zasiłku pielęgnacyjnego.
Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w dniu [...] na podstawie art. 4a i art. 6 ust.1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz.776 ze zm.) Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. orzeczeniem nr [...] zaliczył M.S., urodzonego [...] do osób niepełnosprawnych od urodzenia na okres do [...]. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone, a [...] wpłynęła prośba B.S. o przywrócenie terminu do Wniesienia środka odwoławczego.
Organ I instancji przekazał przedmiotowy wniosek organowi odwoławczemu wraz z informacja, iż B.S. odebrała orzeczenie [...].
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 58 § 1-2 i art. 59 § 1-2 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity w Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz.1071) Wojewódzki Zespół d/s Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w Województwie [...] nie uwzględnił prośby B.S. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia organu I instancji. W uzasadnieniu podniesiono, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu [...], a tym samym czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...]. Jak wynika z akt sprawy we wskazanym wyżej terminie odwołanie nie zostało wniesione, a [...] wpłynęła prośba o przywrócenie terminu do jego wniesienia bez jakiegokolwiek uzasadnienia czy wyjaśnienia zwłoki.
Pismem z dnia [...] adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach, B.S. zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wskazała, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn obiektywnych, a w szczególności błędną informację udzieloną jej przez pracownicę MOPS.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i podkreślając, że wysuwane przez skarżąca argumenty nie niweczą zasadności konkluzji, że odwołanie zostało wniesione po terminie, a odwołująca się nie wykazała, iż chciała wnieść odwołanie w ustalonym terminie, lecz z powodu nie zawinionej przez siebie przeszkody nie do przezwyciężenia nie mogła tego uczynić.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Na wstępie należy zauważyć, że z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie reforma sądownictwa administracyjnego. Na podstawie art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Z tą datą w Warszawie i w miejscowościach w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego utworzono w ich miejsce wojewódzkie sądy administracyjne.
Stosownie do art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (...) sprawy, w których skargi zostały wniesionego do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Na podstawie §1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Sąd administracyjny, zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej. W tym trybie zostało poddane kontroli postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o niepełnosprawności wydane na podstawie art. 58 i art. 59 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska organu odwoławczego przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Za gołosłowne należy uznać twierdzenie organu o uchybieniu przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania. Sąd zauważa, iż osoba składająca wniosek o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności nie musi znać przepisów dotyczących zasad wydania takiego orzeczenia.. Bezsporne jest, że musi wiedzieć jakie ma spełnić wymagania aby mogła go uzyskać i jakie posiada w prowadzonym postępowaniu uprawnienia. B.S. konsekwentnie wskazuje, że zaskarżone przez nią orzeczenie zostało wydane w dniu [...], gdyż w tym dniu miało miejsce posiedzenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w którym uczestniczyła i jak należy domniemywać o treści orzeczenia została poinformowana. W przedstawionych Sądowi aktach sprawy nie ujawniono dowodu doręczenia skarżącej orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.
Nie można za takowe uznać pisma Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. z [...] wskazującego [...] jako datę doręczenia orzeczenia B.S.. Skarżąca ma na imię B. i tylko takiego używa. Tym samym Sąd nie miał możliwości kontroli ustaleń faktycznych poczynionych w tym zakresie przez organ I instancji jaki organ odwoławczy. Zapis § 12 rozporządzenia z dnia 21 maja 2002 r. Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. Nr 66, poz. 604) stanowi, że osobie zainteresowanej w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia przysługuje prawo wniesienia odwołania do wojewódzkiego zespołu orzekania o niepełnosprawności. Ustalenia w tym zakresie muszą być bezsporne, gdyż stanowią jedyną przesłankę wydania zaskarżonego postanowienia. Organ odwoławczy oparł się w tym zakresie na wskazanej wyżej informacji. Zdaniem Sądu orzekającego ustalenie to nie jest wystarczające do uznania, iż zaskarżone orzeczenie zostało wydane skarżącej w tej dacie. Bez uzupełnienia ustaleń faktycznych w tym zakresie nie można uznać zasadności wniosku o przywrócenie terminu, a w konsekwencji postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Mając na względzie powyższe wywody i nie przesądzając o treści rozstrzygnięcia wydanego po uzupełnieniu materiału dowodowego na zasadzie art. 145 §1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, a kosztach orzekł stosownie do zapisu art. 200 wyżej wskazanej ustawy. Na koniec Sąd zauważa, iż uzasadnienie orzeczenia o zaliczeniu M.S. do osób niepełnosprawnych jest mylące i sprawia wrażenie sprzecznego z zapisami wskazań umieszczonych powyżej, a w szczególności w punkcie 4.