Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta S. na podstawie art.140 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz.602 z późn. zm.) cofnął A.R. prawo jazdy kategorii [...]. Rozstrzygnięcie to oparto na ustaleniu, że strona nie poddała się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie art.114 ust.1 pkt 1 lit. "b" wskazanego prawa, w terminie wyznaczonym w decyzji z dnia [...].
W odwołaniu A.R. wniósł o uchylenie powyższej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie. Jego zdaniem pozbawienie prawa jazdy nie mogło być orzeczone, gdyż [...], za które [...].
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art.138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji, podzielając poczynione w niej ustalenia i wnioski, a w szczególności, że spełnione zostały przesłanki art.140 ust.1 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym. Organ odwoławczy wskazał, że upływ czasu ma znaczenie w zakresie usuwania punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego z ewidencji, natomiast [...] nie ma wpływu na możliwość wszczęcia postępowania i wydania decyzji o cofnięciu prawa jazdy.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A.R. podniósł, że jego zarzut [...] nie został przez organ odwoławczy właściwie rozpatrzony. Powołując się na Europejską Konwencję Praw Człowieka i Podstawowych Wolności skarżący wywodził, iż [...] należy odnosić do daty ostatniego wykroczenia stanowiącego podstawę wydania decyzji cofającej prawo jazdy, a od tej daty minęło [...]. Ponieważ czyn prowadzący do odjęcia punktów miał charakter karny, to naliczenie tych punktów także ma charakter karny, a w konsekwencji taki sam charakter ma też decyzja cofająca prawo jazdy. W zakresie jej wydania stosuje się więc przepisy o [...]. Ponieważ [...], a decyzja o cofnięciu prawa jazdy została wydana po upływie tego terminu, to zapadła ona z naruszeniem prawa i powinna być uchylona, a postępowanie umorzone.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Zgodnie z art.140 ust.1 pkt 4a Prawa o ruchu drogowym decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje się w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art.144 ust.1 pkt 1 tej ustawy. Według tego ostatniego przepisu decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji można podjąć m.in. w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art.130 ust.1 cyt. ustawy. W stosunku do skarżącego Prezydent S. taką decyzję wydał w dniu [...], a ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy. W skierowaniu wyznaczono skarżącemu [...] termin do poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Termin ten upłynął w [...]. Poza sporem pozostawało, że w terminie tym skarżący nie poddał się sprawdzeniu kwalifikacji.
Tak więc spełnione zostały wszystkie przesłanki do wydania decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem. Zgodnie z art.140 ust.1 Prawa o ruchu drogowym wydanie takiej decyzji jest obligatoryjne, a nie pozostające w kompetencjach uznaniowych organu administracyjnego.
Tak więc organ administracji publicznej miał obowiązek wydania przedmiotowej decyzji.
Chybione są natomiast zarzuty skarżącego dotyczące [...]. Cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym na podstawie art.140 ust.1 pkt 4 lit.a nie stanowi bowiem środka karnego w rozumieniu kodeksu wykroczeń lecz jest instytucją administracyjnego prawa materialnego, stosowaną w razie niewykonania przez stronę innej decyzji administracyjnej – o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. W chwili wydawania zaskarżonej decyzji obowiązywała decyzja kierująca skarżącego na sprawdzenie owych kwalifikacji. Dopóki decyzja ta nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, dopóty brak też będzie podstaw do podważenia zaskarżonej decyzji z przyczyn merytorycznych. Zwrócić też należy uwagę na okoliczność, że w każdym czasie skarżącemu może być przywrócone omawiane uprawnienie, jeżeli ustanie przyczyna, która spowodowała jego cofnięcie (art.140 ust.2 Prawa o ruchu drogowym), a więc gdy skarżący podda się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, a kontrola ta wypadnie pomyślnie dla niego.
Taka regulacja potwierdza, że cofnięcie uprawnień nie ma charakteru karnego, lecz jest jednym ze środków administracyjnoprawnych mających na celu zasadniczo utrzymanie bezpieczeństwa i porządku w ruchu drogowym. Temu celowi służy dopuszczenie do kierowania pojazdami tylko osób, które mają należyte kwalifikacje.
W tym stanie rzeczy, skoro legalność zaskarżonej decyzji nie budzi zastrzeżeń, na podstawie art.151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
Nr 153 z 2002 r., poz.1270), w zw. z art.97 § 1 Przepisów wprowadzających... (Dz.U.
Nr 153 z 2002 r., poz.1271 z późn. zm.) orzeczono, jak w sentencji.
SW