Uzasadnienie
Działając na skutek zawiadomienia Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Odział K. (GDDKiA) reprezentowanej przez Kierownika Rejonu Dróg Krajowych w C. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. (PINB) wszczął postępowanie administracyjne w sprawie nośnika reklamowego nie podświetlonego, ustawionego na gruncie prywatnym przy trasie [...] w miejscowości P. Przedmiotowy obiekt reklamujący restaurację orientalną [...] w C., został posadowiony w odległości 29 m od krawędzi jezdni [...] oraz 20 m od skrzyżowania tej drogi z drogą lokalną. Organ I instancji ustalił, że inwestor "[...]" Sp. z o. o. dokonała w dniu [...] r. zgłoszenia umieszczenia tego urządzenia reklamowego Wójtowi Gminy P. Także lokalizacja w/w urządzenia – zdaniem PINB - nie narusza przepisów art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. nr 71, poz.838 ze zm.).W tej sytuacji organ I instancji w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a. decyzją z dnia [...] r. umorzył postępowanie w sprawie.
Od decyzji tej odwołała się GDDKiA wskazując, że przedmiotowe urządzenie reklamowe co prawda jest posadowione w prawidłowej odległości od krawędzi jezdni [...], ale jego usytowanie narusza przepisy bowiem jest ono posadowione zbyt blisko skrzyżowania. Ta druga odległość powinna – zdaniem odwołującej się - wynosić od 210 do 60 m przed lub za skrzyżowaniem w zależności od prędkości miarodajnej. Powyższe wynika z załącznika nr 2, pkt 4.1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi i ich usytuowanie (Dz. U. nr 43, poz. 430).
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (ŚWINB) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ ten podał, że ustawienie urządzenia reklamowego nastąpiło na podstawie zgłoszenia dokonanego w oparciu o art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ze zm.). Tablica jest posadowiona w dozwolonej przepisem art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych odległości. Przytoczony w odwołaniu pkt 4.1 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej ustala konieczne minimalne pole widzenia dla pojazdów zbliżających się do skrzyżowania po drodze podporządkowanej. Pole to stanowi trójkąt prostokątny, którego jedna przyprostokątna wyznaczona została wzdłuż drogi podporządkowanej. W terenie zabudowanym jeżeli droga podporządkowana jest klasy GP, G lub Z przyprostokątna ta ma długość 10 m Druga przyprostokątna (L1) została umieszczona wzdłuż drogi z pierwszeństwem przejazdu.
Długość tej drugiej przyprostokątnej została określona w tabeli załącznika w zależności od prędkości miarodajnej. Z przeprowadzonej przez organ I instancji analizy wynika, że posadowienie przedmiotowego urządzenia reklamowego nie narusza przepisów wymienionego rozporządzenia.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego GDDKiA domaga się uchylenia decyzji obu instancji. W skardze podtrzymane zostało stanowisko dotyczące wykładni pkt 4.1 załącznika nr 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi i ich usytuowanie.
W odpowiedzi na skargę ŚWINB wniósł o jej oddalenie. Wskazał on, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami Prawa budowlanego i ustawą o drogach publicznych. Podniósł, że miałby on podstawy do działania w przypadku podważenia zgodności z prawem dokonanego zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Wskazał też, że żaden obowiązujący przepis prawa nie określa odległości w jakiej winien być ustawiony nośnik reklamowy. Tym samym dziwne jest powoływanie się przez skarżącą na naruszenie nieistniejących przepisów prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy do rozpoznania tej skargi zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) uznał, że nie narusza ona prawa.
Bezspornym w niniejszej sprawie jest okoliczność, że przedmiotowa tablica reklamowa została umieszczona w obszarze zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym oraz w odległości 29 m od krawędzi jezdni [...] i 20 m od skrzyżowania tej drogi z drogą lokalną.
Organy nadzoru budowlanego obu instancji prawidłowo przyjęły, że instalowanie i remont tablic oraz urządzeń reklamowych, w przypadku gdy nie są one reklamami świetlnymi i są usytuowane w obszarze zabudowanym, zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (w brzmieniu obowiązującym w czasie wydawania kontrolowanych decyzji) nie wymagało pozwolenia na budowę. Roboty budowlane tego rodzaju wymagały natomiast stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 tej ustawy zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Z akt sprawy wynika, że inwestor dopełnił tego obowiązku.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych obiekty budowlane powinny być usytuowane na terenie zabudowy miast i wsi w odległości co najmniej: 10 m od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi krajowej (jest nią droga [...]) i 8 m od zewnętrznej krawędzi jezdni w przypadku drogi wojewódzkiej lub powiatowej oraz 6 m od takiej krawędzi w przypadku drogi gminnej. Posadowienie przedmiotowej tablicy reklamowej spełnia więc wymogi określone w tym przepisie.
Orzekające w sprawie organy obu instancji również prawidłowo dokonały wykładni przepisów zawartych w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi i ich usytuowanie, który reguluje kwestie dotyczące warunków widoczności na skrzyżowaniach i zjazdach. W szczególności prawidłowo zinterpretowane zostały przepisy zawarte w pkt 4.1 wymienionego załącznika i zamieszczona w tym przepisie tabela. Organy właściwie też zinterpretowały rys. 2 umieszczony w opisanym załączniku, który ilustruje pole widoczności przy zbliżaniu się do skrzyżowania po drodze podporządkowanej.
Wobec powyższego - nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi - orzeczono na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), jak w sentencji.