Uzasadnienie
Opisanym wyżej postanowieniem [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] którym odmówiono skarżącemu wydania zaświadczeń o przebiegu służby, potwierdzających, że decyzją personalną z dnia [...] nr [...] został on mianowany na stanowisko [...]. W uzasadnieniu swojego orzeczenia organ II instancji wskazał przede wszystkim, iż wydanie zaświadczenia o żądanej przez stronę treści jest niemożliwe, bowiem z treści prawomocnej decyzji personalnej nr [...] jednoznacznie wynika podstawa czynności jaką jest przeniesienie podwładnego strażaka – J.R. na inne stanowisko służbowe nie zaś jego mianowanie.
Nie godząc się z tą decyzją J.R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Cofnął ją jednak pismem procesowym z dnia [...].
Na rozprawie pełnomocnik organu przychylił się do wniosku skarżącego o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Uprawnienie strony skarżącej do cofnięcia skargi przewidziane zostało w przepisie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z jego treścią, wspomniana czynność procesowa wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z wymienionych przesłanek negatywnych, a zatem zasadne jest stwierdzenie, że wydanie wyroku w niniejszym postępowaniu – wobec skutecznego cofnięcia skargi - stało się zbędne.
Daje to postawę do umorzenia postępowania w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji, na podstawie powołanego wyżej przepisu, orzeczono jak sentencji.